سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٤٢١ - موضع گيريها در زمان مرجعيت

مدعيان تفكيك طريقت از شريعت در كدام‌يك از متون دينى از قرآن‌ و كلمات پيامبر (ص) و ائمه طاهرين شاهدى بر آن دارند؟ آيا شريعت و دين جز عمل نمودن به‌ قرآن‌ و سنت پيامبر و عترت اوست؟ اگر مقدارى مطالعه دقيق و بدون تعصب در اسلام نماييد، به اين نقطه خواهيد رسيد كه تصوّف نه تنها روح اسلام نيست بلكه با روح اسلام كاملًا مباينت دارد و قادر بر سيراب كردن انسانهاى تشنه معنويت نيست و سرابى است كه گروهى را فريفته و به سوى خود جذب كرده است.

در خاتمه، توجه شما را به برخى از روايات صادره از ائمه معصومين- عليهم السلام- جلب مى‌نمايم. اين روايات را مرحوم شيخ حر عاملى در كتاب‌ اثنى عشريه‌ و مقدس اردبيلى در حديقه الشيعه‌ و ميرزا حبيب‌الله خويى در جلد سيزدهم‌ شرح نهج البلاغه‌ گردآورى نموده‌اند:

١. از امام هشتم (ع) به سند معتبر رسيده است: كسى كه در نزد او از صوفيه سخن به ميان آيد و با زبان و يا قلب به انكار و اعتراض برنخيزد، از پيروان ما نيست و فردى كه آنان را مورد نكوهش و اعتراض قرار دهد مانند كسى است كه در ركاب رسول خدا با كفار مى‌جنگد.

٢. مردى به امام صادق (ع) عرض كرد: در زمان ما گروهى به نام صوفى هستند. شما چه نظرى داريد؟ فرمود: آنان دشمنان ما هستند و افرادى كه به آنان تمايل نشان مى‌دهند، از آنان به شمار مى‌آيند و با آنان محشور مى‌شوند ... من از چنين افرادى بيزار هستم.

٣. امام هادى (ع) با عده‌اى در مسجد نشسته بودند. جماعتى‌