سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ١٩٠ - تواضع

وقتى با ايشان است، احساس حجاب نمى‌كند. انسان وقتى كه با بعضى از بزرگان مى‌نشيند، احساس مى‌كند يك نوع حجاب و حريمى در بين است كه بايد رعايت شود و هرگز احساس خودمانى نمى‌كند.» [١] آيت‌الله رضا استادى كه ساليان دراز با آيت‌الله فاضل ارتباط داشته است، از تواضع ايشان مى‌گويد:

«كنار امتيازات علمى حوزوى، تواضع ايشان با طلاب و فضلا و دوستان حتى غيرروحانى، جاذبه خاصى را در ايشان ايجاد كرده بود. تواضع و خاكى بودن يكى از عوامل محبوبيت است؛ اما اگر اين تواضع از عالم و مدرّس و مجتهدى ديده شود، اثرش چندين برابر است. مجلس و محفل ايشان با دوستانش بسيار شيرين و بانشاط و خالى از هرگونه تكبر و تكلف و خودبزرگ‌بينى بود و همين خصلت خوب باعث شد كه معظّم‌له اكنون كه از مراجع تقليد شيعه هستند، با دوستان و ارادتمندان قديمى خود گرچه اهل علم و روحانى هم نباشند، همان برخورد آن دوره‌ها را داشته باشند.» [٢] آيت‌الله حاج شيخ محمدجواد فاضل خاطره‌اى را كه حكايت از فروتنى والد معظّم دارد، نقل مى‌كند:

«ايشان روزى به من فرمودند: محمدجواد، ببين مرجعيت چقدر تنزل كرده! عرض كردم: چرا؟ فرمودند: يك زمانى آقاى بروجردى بر مسند مرجعيت مى‌نشست؛ امام بر اين مسند مى‌نشست؛ اما امروز كسى مثل‌

[١]. جمهورى اسلامى، ١٥/ ٢/ ١٣٨٢، ويژهنام شاخهاى از شجر طوبى، ص ٩.

[٢]. جمهورى اسلامى، ١٥/ ٢/ ١٣٨٢، ويژهنام شاخهاى از شجر طوبى، ص ٥.