سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٨١٢ - ارتحال
دانش، سياست و مرجعيت را به دست آورد كه در غالب ايّام با كسالتهاى صعبالعلاج دست و پنجه نرم مىكرد.
معظّمله از سال ١٣٨٠ همه ساله به مناسبت فرا رسيدن ايّام فاطميّه، پيامى صادر مىفرمود [١] و در وصيّتنامه به اين پيامها افتخار كرده است. ايشان در همان روزها از اين جهان رخت بر بست و فرصت نيافت كه بيانيهاى به آن مناسبت صادر كند. جالب توجه آنكه تاريخ اوّلين و چهارمين بيانيه، اول جمادى الآخره است.
در پى اين حادثه غمبار، پيام زير از سوى بيت معظّمله صادر شد:
إنّا لله وإنّا إليه راجعون
در ايام شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) كه همگان غرق در عزايند، روح مرجع بزرگ جهان تشيّع و مدافع كمنظير ولايت و امامت و مجاهد استوار و خستگىناپذير، فقيه و اصولى حضرت آيتالله العظمى آقاى حاج شيخ محمد فاضل لنكرانى- رضوان الله عليه- به ملكوت اعلى پيوست و همه امت اسلام و پيروان اهل بيت عصمت و طهارت خصوصاً مقلّدان ايشان را غرق در ماتم ساخت.
اين مصيبت بزرگ را به ساحت مقدّس ولى الله الأعظم امام زمان- عجّل الله تعالى فرجه الشريف- و مراجع تقليد مخصوصاً رهبر معظّم انقلاب و حوزههاى علميه تسليت عرض مىكنيم. خداوند اين مصيبت عظمى را بر همگان آسان
[١]. معظّمله در سال ١٣٨٥ پيامى صادر نكرد. ظاهراً دليلش آن بود كه در همان ايام، پنج پيام قبلى با تحقيق مفصّل از سوى مركز فقهى ائم اطهار (ع) به فارسى و عربى منتشر شد.