سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٣٣٢ - مصاحبه ها

بويژه در روز نيمه شعبان براى مسلمانان ننگ بسيار بزرگى بود. روز چهاردهم شعبان خبر به آقاى بروجردى مى‌رسد.

پدرم فرمود: وارد خانه آقا شدم؛ ديدم آيت‌الله بروجردى در حياط قدم مى‌زنند و به شدت ناراحت هستند. علت را پرسيدم. فرمود: مگر نمى‌دانى آبروى اسلام در خطر است؟ همين امروز به ما خبر داده‌اند كه روز نيمه شعبان مسلمانى را به جرم قتل يك بهايى مى‌خواهند در يزد اعدام كنند. فرصت براى انجام كارى هم نيست. به ايشان گفتم: راه دارد. فرمود: چطور؟ گفتم: همين الآن حاج احمد را بفرستيد تهران پيش شاه تا از او بخواهيد جلو اين اعدام را در روز نيمه شعبان بگيرد. اگر روز نيمه شعبان واقع نشود، بعد مى‌توان سر فرصت اقدام نمود و اصل قضيه را پى‌گيرى كرد. آيت‌الله بروجردى آرامش پيدا كرد و فرمود: پيشنهاد خوبى است. فورى حاج احمد را به تهران فرستاد. حاج احمد خواسته ايشان را به شاه رساند. شاه هم دستور داد كه اعدام روز نيمه شعبان اجرا نشود. بعد هم مرحوم آيت‌الله بروجردى وارد ميدان شد و با فعاليت و تلاش بسيار قاتل را تبرئه كرد.

حوزه: لطفاً در زمين ويژگيهاى علمى بويژه روش استنباط ايشان توضيح بدهيد.

آيت‌الله بروجردى از نظر علمى فرد جامعى بود. قبل از پرداختن به اين بعد از شخصيت ايشان، به دو نكته مهم از ويژگيهاى آيت‌الله بروجردى اشاره مى‌كنم: پركارى و داشتن حافظه بسيار قوى.

از جهت پركارى، ايشان با اينكه مسئوليتهاى مهمى بر دوش داشت، مطالعه‌اش فوق‌العاده بود. مى‌فرمودند: هرگاه از كارهاى ديگر خسته مى‌شوم، مطالعه مى‌كنم. با مطالعه رفع خستگى مى‌كنم! نوع مطالعه او