سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ١١١ - حضرت معصومه (س)

بدعت و انحرافى است كه در جامعه مسلمين و ميان انسانها به وجود آمده است.

ما امروز هر صبح و شام به ياد آن حضرت زندگى مى‌كنيم و خود را در محضر آن وجود شريف حاضر مى‌بينيم و ايشان را نسبت به همه امور خود و مقدّرات، ناظر و حاضر مى‌دانيم. آنچه كه امروز مايه حيات و رمز بقا و استمرار است، دل دادن به آن وجود شريف و سر سپردن بر خاك كوى او است ....

معرفت حجّت خدا همانند اصل معرفه الله به نحو صحيح و كامل مقدور نيست و ما و همه نويسندگان راه علم و دانش و همه عارفان و سالكان عاجزند از اينكه بتوانند حقيقت اين نعمت عظماى الهى را درك كنند و نيز بسيارى از خصوصيات قبل از ظهور و بعد از ظهور هنوز براى ما ظاهر و آشكار نگشته است. سنّت الهى در اين باب وسيع و عظيم آن‌گونه كه بايد و شايد روشن نيست و در بوته اسرار باقى مانده است.»

حضرت معصومه (س)

در مصاحبه‌اى فرمود:

«سالها پيش هروقت به آيه شريفه‌ «إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس أهل البيت و يطهّركم تطهيرا» [١] برمى‌خوردم، اين سؤال در ذهنم مى‌آمد كه اگر اين آيه مخصوص اهل بيت پيامبر است، به همسران آن حضرت ارتباطى ندارد؟ چون در بين آياتى آمده است كه از زنان‌

[١]. احزاب، آى ٣٤.