سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٢١٦ - پس از پيروزى انقلاب

معظّم‌له شركت در انتخابات را، كه موجب تقويت نظام مى‌شد، واجب شرعى مى‌دانست و خود نيز به اين واجب عمل مى‌كرد.

يكى از برجستگيهاى دوران زندگى ايشان، حمايت از جنگ و حضور در جبهه و ترغيب ديگران به حضور در آنجا بود. آيت‌الله حاج شيخ محمدجواد فاضل مى‌گويد:

«ما را براى حضور در جبهه تشويق مى‌كردند. فراموش نمى‌كنم در يكى از دفعاتى كه در جبهه، در خط مقدّم حضور داشتم در سپاه فتح، ناگاه خبر شديم كه والد ما در آنجا حضور پيدا كرده و سخنرانى مفصلى براى رزمندگان ايراد كرده‌اند.

بسيج روحانيون را ايشان در حوزه راه‌اندازى كردند و اوّلين مسئول بسيج روحانى در حوزه نيز ايشان بودند و هميشه تصريح مى‌كردند: افتخار مى‌كنم كه يك بسيجى هستم.»

معظّم‌له در زمان جنگ در مصاحبه‌اى چنين فرمود:

«جبهه را نمى‌توان به صورت يك جبهه جنگ معرفى كرد. آنجا يك دريچه‌اى از آخرت است؛ كلاسى است براى خداشناسى؛ راهى است براى اسلام‌شناسى. دو بار موفق به حضور در جبهه‌ها شدم. اثرى كه جبهه بر روح من گذاشت و نقشى را كه در من ايجاد كرده، بسيار مهم و قابل ملاحظه بود. جبهه را دريچه‌اى به عالم آخرت ديدم و راهى به جهان ابدى يافتم. ديدم افرادى كه در جبهه هستند، كأنه در يك جهان ديگرى زندگى مى‌كنند. يك صفا و توجه كاملى بين آنها هست. يك هم‌فكرى و هم‌دردى بين آنها هست كه گويى هيچ‌كس براى خودش شخصيتى قائل نيست. در كارها، در غذا خوردن، در