سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ١٨١ - اخلاص
موقعيت ممتاز، هيچ تفاوتى نكند و پس از ارتحال هيچ مال شخصى برجا نگذارد، امر كوچكى نيست.
اخلاص
دورى از تظاهر، يكى از روحيات ارزنده آيتالله فاضل بود كه از اخلاص و ظرفيت بالا حكايت داشت. گذشته از اينكه نگارنده، در درس معظّمله شركت مىكرد و از ايشان هيچ اشارهاى از سوابق علمى و معنوى خود نشنيد، از چند تن از شاگردان ديگر ايشان نيز در اين مورد پرسيدم و آنان نيز چيزى از معظّمله نشنيده بودند. بله، گاهى ايشان از سوابق علمى خود گفته است و معمولًا اين موارد در مصاحبههايى است كه از ايشان خواستهاند تا از زندگى شخصى خود بگويد.
آيتالله سيد محمد بجنوردى پس از بيان گوشهاى از عبادات معظّمله مىگويد:
«در عين حال هيچگاه تظاهر نمىكرد و معروف هم نبود كه ايشان خيلى اهل تهجّد هستند. ايشان به عنوان شخص باسواد و ملا معروف بود؛ اما جنبه تهجّد ايشان معروف نبود و علتش اين بود كه اهل تظاهر نبود. فقط رفقاى خصوصى از اين مطالب آگاه بودند.» [١] ديگر از نشانههاى اخلاص ايشان آن است كه هنگام ثبت مركز فقهى ائمه اطهار (ع) اطرافيان، عنوان «مركز فقهى آيتالله العظمى
[١]. جمهورى اسلامى، ١٣/ ٢/ ١٣٨٢، ويژهنام شاخهاى از شجر طوبى، ص ٩.