سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ١٩٣ - توجه به مردم

زندگى‌اش را اداره كند؟ در آن زمان جناب آقاى خاتمى اين نامه را در هيئت دولت خوانده بودند و ناراحتى آيت‌الله فاضل را به وزراى خودشان منتقل كرده بودند مبنى بر اينكه با توجه به نارحتى مراجع عظام، بايد بيشتر در فكر معيشت مردم بود.

همچنين در دوره رياست جمهورى جناب آقاى احمدى‌نژاد هنگامى كه خدمت ايشان آمدند، همين نكته را به ايشان تذكر دادند. مهم براى ايشان، جدا از مسائل كلى دين، خدمت به مردم بود و ايشان خودشان را وقف مردم كرده بودند.» [١] حجت‌الاسلام مسيح مهاجرى مى‌نويسد:

«روز چهارشنبه ١٩ ارديبهشت ١٣٨٦ (حدود يك ماه پيش از ارتحال) براى عيادت حضرت آيت‌الله العظمى فاضل لنكرانى به بيمارستان دى تهران رفتم. لحظاتى با ايشان خلوت كردم و ضمن احوال‌پرسى به اظهار نگرانى ايشان از وضع معيشت مردم گوش فرا دادم. روزهاى آخر زندگى را سپرى مى‌كردند و بنيه درستى نداشتند؛ اما با تمام وجود از مشكلات مردم مى‌گفتند و اين جمله را كه دو، سه بار تكرار كردند، هنوز در ذهن دارم: فشار گرانيها بر مردم بسيار زياد است و من به قدرى نگران زندگى مردم هستم كه خوابم نمى‌برد.

در ساليان مرجعيت ايشان هروقت به زيارتشان مى‌رفتم و در منزل يا دفتر فرصتى براى صحبت از اوضاع جامعه پيش مى‌آمد، مهم‌ترين مطلبى كه مكرّراً از ايشان مى‌شنيدم اظهار نگرانى در باره معيشت مردم بود. ايشان از وضع مردم به گونه‌اى سخن مى‌گفتند كه پيدا بود همواره‌

[١]. روزنام اعتماد ملى، ١٢/ ٨/ ١٣٨٦، ص ٧.