سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ١٠٧ - حضرت فاطمه (س)

«آن حقيقت، گوهرى است كه تاكنون ابعاد وجودى‌اش براى اهل فكر و بصيرت به صورت صحيح و دقيق روشن نگشته است. ذاتى كه از غضب او پيامبر (ص) و حق‌تعالى غضب مى‌كنند و از رضايت او خشنود مى‌گردند. از اين جهت است كه او را فاطمه گفته‌اند؛ زيرا خلق از كنه معرفت او محرومند. حقيقتى كه مى‌توان گفت: علاوه بر اينكه محور اهل كساء است، محور اصلى اهل بيت در آيه تطهير است. از شعاع وجودى او اراده حق‌تعالى بر اذهاب رجس و تطهير آنان تعلّق گرفت.

ما كه اكنون مفتخر به پيروى از آن بانوى گرامى و فرزندان معصوم وى هستيم، بايد در شرايط كنونى آگاهى بيشتر نسبت به افكار و انديشه‌ها و دستورالعملهاى آنان داشته باشيم و مبادا در انجام وظايف خود كوتاهى نماييم. لازم است علماء بلاد و خطباء محترم علاوه بر آنكه مجالس عزادارى را هرچه باشكوه‌تر انجام مى‌دهند، ابعاد معنوى و علمى آن حضرت را مورد توجه خاص قرار دهند.»

در پيامى ديگر به مناسبت ايّام فاطميّه نيز نوشت:

«يكى از بزرگ‌ترين افتخارات شيعه، داشتن شخصيتى است كه سيده زنان دنيا و داراى مقام عصمت و طهارت بود و به مقتضاى آيه تطهير كه در مورد پنج تن نازل شد كه در رأس آنها رسول گرامى اسلام- صلى الله عليه وآله- است، از هررجس و پليدى و هرگناه و معصيت بر حسب اراده تكوينى خداوند متعال دور، و اتصاف به طهارت مطلقه و پاكى از هرجهت را دارا است. مقام شامخ آن بزرگوار از افق افكار محدود و نارساى ما بيرون، و دست انديشه و فكر ما از پى بردن به آن‌