سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ١٠٨ - حضرت فاطمه (س)

كوتاه است. او اوّلين شهيده راه پرافتخار ولايت و امامت بود و ائمه معصومين شيعيان عموماً به فرزندى ايشان افتخار مى‌كردند.»

همچنين در بخشى از پيام او به كنگره فاطمه‌شناسى آمده است:

«اين چه موجودى است كه رسول خدا به هنگام ورودش به او خير مقدم مى‌گويد و دست او را مى‌بوسد و در مكان خويش جاى مى‌دهد؟! اين چه حقيقتى است كه به هنگام قيامت و صحنه محشر جبرئيل از طرف راست او و ميكائيل در جانب چپ و اميرالمؤمنين على بن ابى‌طالب- سلام الله عليه- در جلو او و دو آقاى جوانان اهل بهشت، حضرت امام حسن و حضرت امام حسين- عليهما السلام- در پشت سر او حركت مى‌كنند و اين‌چنين با جلالت وارد محشر مى‌گردد و ندايى از جانب حق‌تعالى مى‌رسد و ايشان را به خلائق معرفى مى‌نمايد تا اينكه وارد بهشت شود و خداوند به او مى‌فرمايد: «از من درخواست نما تا به تو عطا نمايم و هرآرزويى كه دارى، جامه عمل خواهم پوشاند.» و او در جواب خداوند عرض مى‌كند: «أنت المنى وفوق المنى؛ تو بزرگ‌ترين آرزوى من بودى و هستى.» و از خداوند تقاضا مى‌كند كه: «محبين مرا به آتش دوزخ مسوزان.» و خداوند در جواب مى‌فرمايد: «قبل از خلقت آسمانها و زمين با خود عهد نموده‌ام كه محبين تو را به آتش دوزخ نسوزانم»؟!

در پيام به همايش فاطمه‌شناسى مرقوم فرمود:

«فاطمه- سلام الله عليها- اشرف زنان عالم و الگوى تمام و جامع و كامل براى همه انسانها از زن و مرد است. شخصيتى كه پيامبر هرروز