سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٨٤٤ - آيت الله العظمى حسين نورى همدانى
حوزههاى علميه و با اداره جوامع اسلامى و ارشاد و تربيت مسلمانان و مبارزه با دشمنان اسلام، كيان اسلام را حفظ نموده و در راه اعتلاى اسلام و مسلمين از هيچ فرصتى فروگذار نكردهاند؛ ولى در عصر كنونى به واسطه انقلاب اسلامى كه به رهبرى امام خمينى- أعلى الله مقامه- به وقوع پيوست و اسلام ناب محمدى- صلى الله عليه وآله- عرصه زندگى مسلمانان را در تمام ابعاد خود روشن ساخت و اقتدار و عزّت مجدّد مسلمانان را رقم زد و هيمنه استكبار جهانى را در هم شكست و آن را از سنگرهاى خود عقب راند، دشمنان اسلام براى خاموش كردن اين نور الهى با تمام تجهيزات خود به ميدان مبارزه با اسلام آمدند.
در چنين زمانى آيتالله العظمى فاضل لنكرانى يكى از كسانى بود كه با اينجانب همبزم و همرزم بود؛ با هم در درسهاى آيتالله العظمى آقاى بروجردى شركت داشتيم و با هم در اشتغالات حوزوى مشاركت داشتيم و در حركت پشت سر امام خمينى- رضوان الله عليه- در سنگر ولايت از آغاز همگام و همراه بوديم.
آن مرجع بزرگوار در همه لحظات عمر پربركت خود با قلم، بيان، ايثار و فداكارى، رسالت خود را به طور كامل انجام داد و نقش يك عالم اسلامى در حد يك مرجع والامقام را ايفا كرد و حتى در اواخر عمر شريف خود كه مريض بود، لحظهاى اسلام و جوامع اسلامى و ارزشهاى انقلاب را فراموش نمىكرد.
فاجعه درگذشت غمانگيز اين فقيه بزرگوار را كه يكى از افسران سپاه حضرت ولىّعصر- أرواحنا فداه- بودند، به محضر مولاى عزيزمان، رهبر معظّم انقلاب- دامت بركاته-، همه حوزههاى علميه،