سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٤٧ - مرجعيت

در صحنه سياست‌

به دليل برخوردارى از هوش سياسى و ارتباط با بيت امام خمينى از دوران كودكى و نيز پرورش در دامان پدرى دانشمند كه امور سياسى را به خوبى درمى‌يافت، از سنين جوانى در صحنه‌هاى مختلف سياست حضور فعال داشت. اسناد و مدارك برجاى مانده از رژيم سابق، مبارزه چشم‌گير معظّم‌له در مبارزه با طاغوت و حمايت از نهضت امام خمينى را به روشنى نشان مى‌دهند. او و خانواده محترمش در اين راه متحمل مرارتهايى سخت شدند؛ اما دست از حمايت از نهضت برنداشت. حتى بعضى اقدامات، مانند تأييد مرجعيت امام خمينى، ممكن بود به قيمت جان ايشان يا زندان و دست‌كم محروميتهاى سخت، تمام شود؛ در عين حال تا پايان رژيم منحوس، دست از مبارزه برنداشت.

پس از برچيده شدن رژيم ستم‌شاهى، با حضور در مجلس خبرگان قانون اساسى و مجلس خبرگان رهبرى به يارى انقلاب شتافت. در صحنه‌هاى ديگر نيز همواره از ياران استوار رهبرى و نظام جمهورى اسلامى بود و اين سيره تا پايان حيات ادامه يافت.

مرجعيت‌

پس از رحلت آيت‌الله العظمى محمدعلى اراكى، جامعه مدرسين حوزه علميه قم در تاريخ ١١/ ٩/ ٧٣ هفت تن از فقهاى جامع الشرايط را براى سمت مرجعيت ترجيح دادند و طىّ بيانيه‌اى آنها را به مردم معرفى كردند. نظر به اينكه ذكر اسامى به ترتيب آراء بيشتر در جلسه جامعه مدرسين بود، نام ايشان در رأس اسامى قرار داشت. برخى‌