سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٨٨ - ويژگيهاى درس

«اول- ايشان بر مسائل علمى تسلط داشتند و عميق بودند.

دوم- مطالب را خيلى خوب تقرير مى‌كردند. الآن هم كه‌ كفايه‌ تدريس مى‌كنم، به تناسب به شرح‌ كفاى‌ ايشان مراجعه مى‌كنم. در مقايسه با بعضى حواشى ديگر، همين نكته به خوبى به چشم مى‌خورد.

سوم- وقتى شاگردى اشكال مى‌كرد، ايشان با آن هوش سرشار دقيقاً تشخيص مى‌داد كه مشكل از كجا براى اين طلبه ايجاد شده و با داشتن اشراف بر مباحث، جواب او را مى‌دادند. همان زمان در بعضى از درسها كه شركت مى‌كرديم، استاد سؤال ما را نمى‌گرفت و مشكل اصلى را پيدا نمى‌كرد و طبعاً جواب درست هم نمى‌داد.

چهارم- رابطه خيلى خوب و دوستانه با شاگردانشان داشتند. گاهى با شاگردان خود بيرون مى‌رفتند؛ قدم مى‌زدند؛ تفريح مى‌كردند و حتى بعضى از طلاب منطقه گرگان كه آن زمان شاگرد ايشان بودند، تا حالا هم آن رابطه صميمى را با ايشان دارند.» [١] به اختصار مى‌توان ويژگيهاى درس ايشان را چنين برشمرد: بيان واضح و منظّم، تدريس با آرامش و طمأنينه، تسلط بر مبحث مورد تدريس و نيز كتابها و دروس پيشين (زيرا كتابهاى قبل را نيز به خوبى خوانده و تدريس كرده بود)، تسلط بر مبانى فقهاى قم و نجف بويژه مبانى امام خمينى، توجه به آراء اهل سنت، همراهى با شاگردان براى درك مطالب، شكيبايى در برابر اشكال‌كنندگان و پاسخ به آنها، پرهيز

[١]. جمهورى اسلامى، ١٥/ ٢/ ١٣٨٢، ويژهنام شاخهاى از شجر طوبى، ص ٩.