سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٣٤٥ - مصاحبه ها
كردند، شروع كردند به مطالعه اين كتاب. مؤلف در بيت دهم و يازدهم به خلفا توهين كرده بود. ايشان فرمودند: حالا در اين شرايط وقت اين حرفها است؟ آنهم به صورت مكتوب در يك اثر شيعى؟ عرض كرد: چه بايد بكنم؟ فرمودند: اين بيت شعر را حذف كنيد؛ آنگاه مجدّداً آن ورق را چاپ كنيد و بچسبانيد. مخارج آنهم به عهده من.
اين جريان كه خود شاهد بودم، نشانگر شدت اهتمام ايشان به مسئله وحدت مسلمين است؛ با اينكه ولايتش نسبت به اهل بيت (ع) فوقالعاده بود. از باب نمونه، مىدانيد ايشان تا همين آخر عمر حتى قرآنهاى خط ريز را بدون عينك مىخواندند. يك وقت علت اين امر را از ايشان پرسيدم. فرمودند: دهه محرمى بود و من به چشمدرد مبتلا بودم. در منزل روضهخوانى داشتيم و دستههاى عزادارى به صورت سينهزنى به منزل ما مىآمدند. مرسوم بروجرديها اين است كه خود را آغشته به گل مىكنند. هيئت گلآلود وارد منزل ما شد. در اين هنگام گويا به من الهام شد كه از اين گلها مقدارى به چشم بمالم. مقدارى گل با انگشتم از بدن يكى از عزاداران برداشتم و به چشمهايم ماليدم. از آن به بعد اصلًا عارضهاى در چشمم احساس نكردهام و از بينايى خوبى هم برخوردارم.
حوزه: لطفاً در بار مواضع سياسى آيتالله بروجردى در برابر دستگاه و جريانهاى سياسى آن روزگار كه اكنون از جريانهاى مبهم زندگى ايشان است، توضيح بدهيد.
مرحوم آيتالله بروجردى بر خلاف آنچه برخى مىپندارند، در برابر رژيم شاه به مقدار تشخيص و در حد توان مبارزه مىكرد. هرجا خلافى تشخيص مىداد، موضعگيرى مىكرد و مثمر ثمر هم بود. از