سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٤٢٧ - موضع گيريها در زمان مرجعيت

ايشان خواست مقدارى مقاومت كند، بلافاصله اين عكس‌العمل از سوى مراجع انجام گرفت تا سرانجام با وساطتهاى مختلف شخصيتها و نمايندگان روحانى مجلس، با پذيرش مسئولان موافقت شد.» [١] آيت‌الله فاضل با همراهى مراجع ديگر اجازه ندادند اين تصميم دولت عملى شود. او پس از اين ماجرا در نخستين و آخرين ديدار با رئيس جمهور در تاريخ ١٨/ ١٢/ ١٣٨٥ خطاب به وى چنين فرمود:

«مملكت و كشور ما در بين تمام كشورهاى جهان روى اصول اعتقادى و مذهبى بنا شده و از قديم‌الايام در بين مردم همين‌طور بوده است و اين ويژگى در هيچ‌كدام از كشورها وجود ندارد. مملكت ما بر پايه تشكلى استوار است كه هيچ نظيرى ندارد و آن اينكه مردم نسبت به اعتقادات و استوانه‌هاى دينى از پيامبر (ص) و ائمه طاهرين (ع) تا برسد به روحانيت و مرجعيت بسيار حساسيت دارند. شما مى‌دانيد مرحوم ميرزاى شيرازى- صاحب فتواى تنباكو- با صدور فتوا چه تأثيرى حتى در اندرونى ناصرالدين شاه گذاشت و امروزه هم مردم بحمدالله چنين هستند.

بايد اين حرف را توجه كنيد و اين نظام و اساس در بين مردم را حفظ كنيد. حفظ اعتقادات مردم نه تنها از جنبه اعتقادى لازم است بلكه از جهت مملكت‌دارى بسيار ضرورت دارد.

براى حفظ تشيّع و اسلام، بايد اين امور كه در ميان مردم از قداست مهم برخوردار است، حفظ شود. شما هيچ مملكتى را سراغ نداريد كه از چنين نعمتى كه مردم داراى اعتقادات راسخ، و كشورى كه داراى‌

[١]. ر. ك: جمهورى اسلامى، ٣/ ٥/ ١٣٨٦، ويژهنام اسوه فقاهت و مرجعيت، ص ٧.