سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٤٢٥ - موضع گيريها در زمان مرجعيت
اعتقاد راسخ اوّليه خود باقى بلكه با ملاحظه تهديدات غير منطقى و ادبيات غير صحيح سلطهجويان، اعتقاد آنان راسختر و ارزش «استقلال آزادى، جمهورى اسلامى» براى آنان روشنتر شده.
و ثانياً؛ استكبار جهانى در قالب عناوين توخالى كشور را به وادى سقوط صددرصد خواهد كشاند و فساد واقعى را كه اصلاح واقعى مىنامند، ايجاد خواهند كرد.
و ثالثاً؛ براى افرادى مانند شما كه بويى از انقلاب به مشام آنها خورده، حياتى باقى نخواهند گذاشت. ضمن اينكه معمّمى را ديگر باقى نمىگذارند.
تاريخ اسلام نشان مىدهد برخى از افرادى كه در بدو پيدايش اسلام به حمايت از آن برخاستند، پس از رحلت بنيانگذار آن مخصوصاً زمان خلافت ظاهرى اميرالمؤمنين- عليه السلام- به علت نرسيدن به مطامع و آرزوهاى غير مشروع خود به مخالفت برخاستند و رسماً با على (ع) كه جانشين واقعى رسول خدا و ملازم با حق بود، به جنگ اقدام نمودند.
شما كه در سر اين داعيه را مىپرورانيد، خيال مىكنيد كه موقعيت روحانيت متزلزل شده و مرجعيت معناى واقعى خود را از دست داده؛ در حالى كه جريانات بسيار زياد مخصوصاً راهپيمايى اخير ضد امريكايى به وضوح خلاف اين خيال را ثابت مىكند.
انصاف مىدهم در ميان مسئولان رده پايين احياناً افرادى يافت مىشوند كه يا به علت نداشتن اعتقاد واقعى صحيحى به اصل انقلاب و يا به علت عدم اهتمام به توصيههاى مكرر حضرت