سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٢١٧ - حمايت از مقام معظّم رهبرى

رفت و آمدها، در تماسها و فعاليتها هركس هر مقدار آمادگى و توان در اختيار دارد، در راه خدا بذل كرده، بدون اينكه هيچ توجهى به شخصيّت و نيّت خودش داشته باشد. جداً معتقدم هركسى لااقل براى يك‌بار لازم است سرى به جبهه‌ها بزند و اين روح ايمان و صفا و برادرى و عشق و علاقه به دفاع از حريم اسلام و شهادت در راه خدا را از اين جوانان برومند و ارزنده ببيند تا يك مقدار، در روحش اثر بگذارد.» [١]

حمايت از مقام معظّم رهبرى‌

ميان آيت‌الله فاضل و مقام معظّم رهبرى صميميتى بالا برقرار بود و اين ارتباط به قبل از انقلاب باز مى‌گردد. در زمان تبعيد آيت‌الله فاضل در يزد، مقام معظّم رهبرى به ديدار ايشان رفته بود و اين آشنايى و ارتباط بعد از انقلاب بيشتر شد. معظّم‌له نه تنها در مجلس خبرگان بلكه در مجالس درس، از مقام معظّم رهبرى به عظمت ياد مى‌كرد و به طلاب و فضلا تأكيد مى‌كرد: «اگرچه امام نيازى به حمايت ما نداشت ولى بر ما لازم بود كه از ايشان حمايت كنيم. امروز حمايت از رهبرى لازم‌تر و واجب‌تر است.»

بارها در مناسبتهاى مختلف در ديدار با مردم و طلاب و مسئولان بر لزوم تبعيّت از مقام معظّم رهبرى تأكيد مى‌كرد؛ چراكه قائل به ولايت مطلقه فقيه بود و اعتقاد داشت هيچ كارى بدون نظر ولىّ فقيه مشروع‌

[١]. پيام انقلاب، ش ٩١، ص ٥١.