سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٢٧٣ - مصاحبه ها

راوى قبل خود- كه او را درك كرده- روايت كرده و سند را به معصوم رسانده‌اند؛ ولى وقتى طبقه هركدام از راويان واقع در اين سند براى ما مشخص شود، به آسانى مى‌توانيم دريابيم كه كدام‌يك از آنان صلاحيت نقل حديث از راوى پيش از خود را- به جهت واقع شدن در طبقه بعد از راوى جلوتر- دارد و كدام فاقد چنين صلاحيتى مى‌باشد؛ زيرا موارد زيادى در اسناد و احاديث وجود دارد كه در آن مثلًا عمرو از بكر روايت كرده، در حالى كه عمرو در طبقه بعد از طبقه بكر قرار نگرفته و حداقل يك طبقه، ميان طبقه‌هاى اين دو نفر فاصله وجود دارد. با اين حساب مى‌توان دريافت كه در اين سند ميان عمرو و بكر، راوى يا راويان ديگرى وجود داشته كه به عللى حذف شده و در نتيجه ارسالى در سند نيست.

مرحوم آيت‌الله بروجردى در اين زمينه خيلى زحمت كشيدند و تأليفاتى هم در اين زمينه دارند كه مهم‌ترين آنها ترتيب اسانيد كافى‌ است كه در اين اواخر آستان قدس رضوى در صدد چاپ آن برآمد؛ ولى متأسّفانه با كسانى كه آن را در اختيار دارند به توافق نرسيدند و احتمالًا بنا شده از راه ديگرى اقدام كنند تا وسايل چاپ آن را فراهم آورند. مرحوم آيت‌الله بروجردى بى‌علاقه به چاپ تأليفات خود در اين زمينه نبودند؛ ولى پيش از اقدام به چاپ آنها به كتابى در رجال به نام جامع الرواه برخورد و پس از مطالعه دريافت كه مؤلّف آن، قسمت اعظم كارهاى ايشان را انجام داده است. براى همين مرحوم آيت‌الله از راه بزرگوارى و ايثار كه از خصايص اخلاقى ايشان بود، از چاپ تأليف خود منصرف شد و دستور دادند تا كتاب‌ جامع الرواه‌ به جاى آن چاپ شود كه حسب الامر معظّم‌له با طرزى زيبا و متين در دو جلد