سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٣٥٥ - مصاحبه ها

اصول ادامه ندادند و به سبب مشاغل ديگر، به يك بحث فقه اكتفا كردند.

سؤال: بحثها و تحقيقات اصولى ايشان داراى چه ويژگيهايى است؟

جواب: به نظرم مهم‌ترين ويژگى درس اصول امام برخورد اساسى و ريشه‌اى با مباحث بود. بحث مى‌كردند كه اين مسئله كه امروز مطرح است، آيا از ريشه و اساس مبناى صحيحى دارد يا از اساس قابل مناقشه است؟ در خيلى از موارد در اساس و مبناى مسئله با ديگران و علماى برجسته مخالفت مى‌كردند.

سؤال: حضرت امام در مباحث اصولى، به كدام‌يك از اصوليين متأخر توجه بيشترى داشتند؟

جواب: توجه ايشان در مباحث اصولى بيشتر به مرحوم محقق نايينى- قدّس سرّه الشريف- بود. در آن زمان هم حوزه‌هاى علميه مخصوصاً نجف و قم به نظريات مرحوم محقق نايينى توجه خاصى داشتند؛ چون اصول مرحوم نايينى از اهميت برخوردار بود و ايشان به عنوان شاخص مطرح بودند. لذا امام بزرگوار هم به نظريات ايشان عنايت داشتند و بيش از همه ديدگاههاى ايشان را مورد مناقشه و انتقاد قرار مى‌دادند و انتقادات هم به طور اساسى و ريشه‌اى بود.

سؤال: براى اينكه ويژگى مباحث و تحقيقات اصولى امام روشن شود، نمونه‌اى از نظريات ابتكارى و مبانى جديد ايشان را در علم اصول اشاره فرماييد.

جواب: يكى از ابتكارات ايشان كه ثمرات زياد در مسائل اصولى و فقهى دارد و ما در بحث حج خود در مواردى مسائلمان را از اين راه حل مى‌كنيم و مبناى بسيار پرارزشى هم هست، آن است كه معتقد