در مسجد رسول-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-نشسته بوديم با رسول،مردى در آمد و نماز آغاز كرد و گفت:اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم، اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِينَ [١].رسول -عليه الصّلاة و السّلام-بشنيد،گفت:

يا هذا قطعت على[٩-ر]نفسك الصّلاة ،نماز بر خود تباه كردى،ندانى كه بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ [٢]از الحمد است،و هركه رها كند،آيتى رها كرده باشد از او،و هركه آيتى از او رها كند،نمازش بريده شود.

نماز روا نيست الّا بفاتحة الكتاب،و هركه فاتحه تمام نخواند،نماز او باطل بود.

طلحة بن عبيد اللّه روايت كند كه:رسول-عليه السّلام-گفت:هركه بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ [٣]رها كند [٤]،آيتى از قرآن رها كرده بود كه اين آيت را در امّ‌الكتاب در [٥]من شمرده‌اند.طريقى ديگر بر صحّت اين قول،اجماع اهل البيت [٦]و صحابه است-رضى اللّه عنهم [٧].امّا اجماع اهل البيت معلوم است،و اجماع صحابه آن است كه:اسماعيل بن عبيد بن رفاعه روايت مى‌كند كه:معاويه در عهد خود به مدينه آمد و در مسجد رسول-عليه و آله السّلام-نماز [٨]كرد و قرائت به جهر خواند و در اوّل فاتحه بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ [٩]نخواند.چون نماز تمام كرد،مهاجر و انصار از جوانب آواز بر آوردند كه [١٠]:أ سرقت الصّلاة ام نسيت،نماز بدزديدى يا فراموش كردى؟گفت:

چگونه؟گفتند:چرا فاتحه را بسم اللّه نگفتى؟برخيز نماز با سر گير!برخاست [١١]و نماز با سر گرفت و الحمد [١٢]بخواند و بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ [١٣]بخواند در الحمد،و سورت پس از الحمد بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ نخواند [١٤]،همچنان آواز دادند كه:

سرقت [١٥]الصّلاة ام نسيت؟قال:ما ذا؟قالوا:لم تقرأ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ فى السّورة بعد الفاتحة، بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ [١٦]نخواندى در سورتى كه پس از فاتحه خواندى [١٧]،نماز با سر گير!برخاست و نماز با سر گرفت.و اخبار در اين باب بسيار

(١،١٣،١٦)) .سورۀ فاتحة الكتاب(١)آيۀ ١.