روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
مقدمه مؤلف
١ ص
(٢)
فصل
٣ ص
(٣)
در اقسام معانى قرآن و بيان تفسير او كه
٣ ص
(٤)
فصل
٥ ص
(٥)
در اقسام قرآن
٥ ص
(٦)
فصل
٨ ص
(٧)
در نامهاى قرآن و معانى آن
٨ ص
(٨)
فصل
١٥ ص
(٩)
در معنى سورت و آيت و كلمت و حرف
١٥ ص
(١٠)
فصل
١٧ ص
(١١)
در ثواب خوانندۀ قرآن
١٧ ص
(١٢)
فصل
٢٢ ص
(١٣)
در فضل علم قرآن و رغبت در وى
٢٢ ص
(١٤)
فصل
٢٣ ص
(١٥)
در معنى تفسير و تأويل
٢٣ ص
(١٦)
الاستعاذة
٢٤ ص
(١٧)
اختلاف فقها در استعاذه
٢٦ ص
(١٨)
سورة فاتحة الكتاب
٢٩ ص
(١٩)
آية التسمية
٤١ ص
(٢٠)
سوره الفاتحة (1) آیات 1 تا 7
٦٢ ص
(٢١)
ترجمه
٦٢ ص
(٢٢)
سورۀ البقرة
٩١ ص
(٢٣)
سوره البقرة (2) آیات 1 تا 5
٩٥ ص
(٢٤)
ترجمه
٩٥ ص
(٢٥)
سوره البقرة (2) آیات 6 تا 7
١١١ ص
(٢٦)
ترجمه
١١١ ص
(٢٧)
سوره البقرة (2) آیات 8 تا 20
١١٦ ص
(٢٨)
ترجمه
١١٦ ص
(٢٩)
سوره البقرة (2) آیات 21 تا 22
١٥٠ ص
(٣٠)
ترجمه
١٥٠ ص
(٣١)
سوره البقرة (2) آیات 23 تا 24
١٦٠ ص
(٣٢)
ترجمه
١٦٠ ص
(٣٣)
سوره البقرة (2) آیه 25
١٦٨ ص
(٣٤)
ترجمه
١٦٨ ص
(٣٥)
سوره البقرة (2) آیات 26 تا 27
١٧٥ ص
(٣٦)
ترجمه
١٧٥ ص
(٣٧)
سوره البقرة (2) آیات 28 تا 29
١٨٣ ص
(٣٨)
ترجمه
١٨٣ ص
(٣٩)
سوره البقرة (2) آیات 30 تا 34
١٩٦ ص
(٤٠)
ترجمه
١٩٦ ص
(٤١)
سوره البقرة (2) آیات 35 تا 39
٢١٥ ص
(٤٢)
ترجمه
٢١٥ ص
(٤٣)
سوره البقرة (2) آیات 40 تا 46
٢٣٦ ص
(٤٤)
ترجمه
٢٣٦ ص
(٤٥)
سوره البقرة (2) آیات 47 تا 53
٢٦٢ ص
(٤٦)
ترجمه
٢٦٢ ص
(٤٧)
سوره البقرة (2) آیات 54 تا 57
٢٩١ ص
(٤٨)
ترجمه
٢٩١ ص
(٤٩)
سوره البقرة (2) آیات 58 تا 59
٣٠١ ص
(٥٠)
ترجمه
٣٠١ ص
(٥١)
سوره البقرة (2) آیات 60 تا 62
٣٠٥ ص
(٥٢)
ترجمه
٣٠٥ ص
(٥٣)
سوره البقرة (2) آیات 63 تا 66
٣١٧ ص
(٥٤)
ترجمه
٣١٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٤٤ - ترجمه

بدت مثل قرن الشمس في رونق الضّحى و صورتها أو [١]انت فى العين أملح
يعنى بل انت.

و جواب پنجم آن است كه:«او»به معنى«واو»است،كانّه تعالى[قال] [٢]:

أَوْ كَصَيِّبٍ [٣]مِنَ السَّمٰاءِ... ،چنان كه گفت: أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ آبٰائِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أُمَّهٰاتِكُمْ... [٤]،چنان كه توبة بن الحميّر گفت:

و قد زعمت ليلى بأنّى فاجر لنفسي تقاها او عليها فجورها
و جرير گفت:

نال الخلافة او كانت له قدرا كما اتى ربّه موسى على قدر
«او»،در هر دو بيت به معنى«واو»باشد تا به معنى مستقيم شود.و اين وجوه كه گفتيم،مطّرد باشد في قوله تعالى: ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجٰارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً... [٥]،و وجهى در اين آيت هست [٦]كه در آيت ما روان [٧]نباشد،چون آنجا رسيم،گفته شود-ان‌شاءاللّه -تقدير آيت چنين است:او كاصحاب صيّب،على حذف المضاف و اقامة المضاف اليه مقامه،چنان كه شاعر گفت:

لهم مجلس صهب السّبال أذلّة سواسية احرارها و عبيدها
و«صيّب»،باران بود،و اشتقاق او من«صاب يصوب»باشد.و به نزديك بصريان وزن او«فيعل»است[٣٤-پ]،چون:سيّد و ميّت.و به نزديك كوفيان، «فعيل» [٨].

مِنَ السَّمٰاءِ ،عرب هرچه سايه برافگند از بالا،آن را سماء گويند.سقف خانه را سماء البيت گويند،و به پارسى نيز آسمانه خانه گويند.و ابر را سماء گويند،و اين اسم جنس است،و«لام»در او تعريف جنس است [٩]،واحد و جمع


[١] .اساس:ندارد،از مج افزوده شد.

[٢] .اساس:ام،به قياس با نسخۀ مج،تصحيح شد.

[٣] .ضبط قرآن مجيد:او كصيّب.

[٤] .سورۀ نور(٢٤)آيۀ ٦١.

[٥] .سورۀ بقره(٢)آيۀ ٧٤.

[٦] .همۀ نسخه بدلها:و در اين آيت وجهى ديگر است.

[٧] .همۀ نسخه بدلها،بجز مج،وز:روا.

[٨] .مج،دب:فيعل.

[٩] .مب،مر:و لام تعريف از براى جنس است.