روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١ - مقدمه مؤلف
مقدمه مؤلف
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
سپاس خداى [١]را كه بردارندۀ اين ايوان است و گسترندۀ [٢]اين شادروان است [٣]،آرايندۀ [٤]آن به آفتاب و ماه و ستارگان است،و دارندۀ اين پيغمبران و امامان است.و درود بر رسول او كه سيّد پيغمبران و ختم مرسلان [٥]است و بر اهل البيت او كه ستارگان زمين [٦]و پيشوايان ديناند،و بر ياران او بزرگان و اخيار از مهاجر و انصار.
امّا[بعد] [٧]بدان كه:قديم-جلجلاله -از عنايت كرم او بر بندگان و حسن نظر او به خلقان،در [٨]هر وقتى و حينى و عصرى ايشان را فرونگذاشت [٩]از انواع الطاف.و از جملۀ الطاف،يكى بعثت رسل است،و يكى انزال كتب،چه مكلّفان عند آن به طاعت نزديك شوند و از معصيت دور.
پس از [١٠]غايت نعمت او بر ما آن است كه اين دو نعمت در حقّ ما بليغتر فرمود كه پيغمبر ما را بهترين پيغمبران كرد و كتاب ما [١١]بهترين كتابها و آن را به فصيحترين و شريفترين و فراخترين [١٢]لغتها فروفرستاد،و آن لغت عرب است.
آنكه آن را مجمع [١٣]علوم كرد تا هيچ نوع از انواع علوم نباشد و الّا در اين كتاب يابند،پس چاره نباشد آن را كه تعاطى اين علم [١٤]كند و خواهد كه در
[١] .دب:خدايى.
[٢] .مج،دب،وز،مر:گستراننده.
[٣] .دب،لب،مر+و.