روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
مقدمه مؤلف
١ ص
(٢)
فصل
٣ ص
(٣)
در اقسام معانى قرآن و بيان تفسير او كه
٣ ص
(٤)
فصل
٥ ص
(٥)
در اقسام قرآن
٥ ص
(٦)
فصل
٨ ص
(٧)
در نامهاى قرآن و معانى آن
٨ ص
(٨)
فصل
١٥ ص
(٩)
در معنى سورت و آيت و كلمت و حرف
١٥ ص
(١٠)
فصل
١٧ ص
(١١)
در ثواب خوانندۀ قرآن
١٧ ص
(١٢)
فصل
٢٢ ص
(١٣)
در فضل علم قرآن و رغبت در وى
٢٢ ص
(١٤)
فصل
٢٣ ص
(١٥)
در معنى تفسير و تأويل
٢٣ ص
(١٦)
الاستعاذة
٢٤ ص
(١٧)
اختلاف فقها در استعاذه
٢٦ ص
(١٨)
سورة فاتحة الكتاب
٢٩ ص
(١٩)
آية التسمية
٤١ ص
(٢٠)
سوره الفاتحة (1) آیات 1 تا 7
٦٢ ص
(٢١)
ترجمه
٦٢ ص
(٢٢)
سورۀ البقرة
٩١ ص
(٢٣)
سوره البقرة (2) آیات 1 تا 5
٩٥ ص
(٢٤)
ترجمه
٩٥ ص
(٢٥)
سوره البقرة (2) آیات 6 تا 7
١١١ ص
(٢٦)
ترجمه
١١١ ص
(٢٧)
سوره البقرة (2) آیات 8 تا 20
١١٦ ص
(٢٨)
ترجمه
١١٦ ص
(٢٩)
سوره البقرة (2) آیات 21 تا 22
١٥٠ ص
(٣٠)
ترجمه
١٥٠ ص
(٣١)
سوره البقرة (2) آیات 23 تا 24
١٦٠ ص
(٣٢)
ترجمه
١٦٠ ص
(٣٣)
سوره البقرة (2) آیه 25
١٦٨ ص
(٣٤)
ترجمه
١٦٨ ص
(٣٥)
سوره البقرة (2) آیات 26 تا 27
١٧٥ ص
(٣٦)
ترجمه
١٧٥ ص
(٣٧)
سوره البقرة (2) آیات 28 تا 29
١٨٣ ص
(٣٨)
ترجمه
١٨٣ ص
(٣٩)
سوره البقرة (2) آیات 30 تا 34
١٩٦ ص
(٤٠)
ترجمه
١٩٦ ص
(٤١)
سوره البقرة (2) آیات 35 تا 39
٢١٥ ص
(٤٢)
ترجمه
٢١٥ ص
(٤٣)
سوره البقرة (2) آیات 40 تا 46
٢٣٦ ص
(٤٤)
ترجمه
٢٣٦ ص
(٤٥)
سوره البقرة (2) آیات 47 تا 53
٢٦٢ ص
(٤٦)
ترجمه
٢٦٢ ص
(٤٧)
سوره البقرة (2) آیات 54 تا 57
٢٩١ ص
(٤٨)
ترجمه
٢٩١ ص
(٤٩)
سوره البقرة (2) آیات 58 تا 59
٣٠١ ص
(٥٠)
ترجمه
٣٠١ ص
(٥١)
سوره البقرة (2) آیات 60 تا 62
٣٠٥ ص
(٥٢)
ترجمه
٣٠٥ ص
(٥٣)
سوره البقرة (2) آیات 63 تا 66
٣١٧ ص
(٥٤)
ترجمه
٣١٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣١٧

تعال فان عاهدتني لا تخونني نكن مثل من يا ذئب يصطحبان
و به نزديك اصحاب عموم موضوع است عموم را چون شرط باشد يا استفهام،و به نزديك ما صالح بود عموم [١]و خصوص را.

وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ،يعنى روز قيامت،و به آن اين روز را روز بازپسين خواند كه از پس آن دگر شب نباشد تا روزى دگر بود از پس او. وَ عَمِلَ صٰالِحاً ،و عمل نيكو كند از اداى واجبات و سنن و اجتناب قبايح. فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ،«فا»براى جواب شرط آمد،اگر گويند:خبر«انّ»كجاست؟و جزاى شرط كدام است؟ جواب آن است كه:«فلهم اجرهم»،جمله‌اى است از مبتدا و خبر،هم در محلّ خبر «انّ»،و هم در محلّ جزاى شرط.و مَنْ آمَنَ [٩٤-پ]كه شرط است مبتداى دوم است،وزن [٢]اين از كلام چنين بود:انّ الّذين دخلوا داري من سلّم علىّ فله درهم، براى مشابهتى كه مبتدا و خبر را به شرط و جزا هست،جواب هر دو به جمله بازآيد، و وجه مشابهت [٣]است كه هيچ دو مستقلّ نيستند،مبتدا بى‌خبر نباشد و شرط بى‌جزا، و اين مسئله پيش از اين مشروح‌تر گفته شده است.

وَ لاٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ ،گفته‌اند معنى آن است كه:ترسى نيست برايشان در آنچه از پيش فرستاده‌اند،و نه اندوهى در آنچه بازگذاشته‌اند،و قيل:

لاٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ من الخلود فى النّار، وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ من قطيعة الملك الجبّار،و قيل: لاٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ ،فى الكبائر فانّي اغفرها، وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ من الصّغائر فانّي اكفّرها،و قيل: لاٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ فيما تعاطوها من الاجرام، وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ فيما اقترفوها من الآثام لما سبق لهم من الايمان و الاسلام،ايشان را از كباير خوف نباشد و نه از صغاير اندوه،چه اين مكفّر كنم،و آن مستتر.

[سوره البقرة (٢): آیات ٦٣ تا ٦٦]
وَ إِذْ أَخَذْنٰا مِيثٰاقَكُمْ وَ رَفَعْنٰا فَوْقَكُمُ اَلطُّورَ خُذُوا مٰا آتَيْنٰاكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اُذْكُرُوا مٰا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (٦٣) ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْ لاٰ فَضْلُ اَللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَكُنْتُمْ مِنَ اَلْخٰاسِرِينَ (٦٤) وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ اَلَّذِينَ اِعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي اَلسَّبْتِ فَقُلْنٰا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خٰاسِئِينَ (٦٥) فَجَعَلْنٰاهٰا نَكٰالاً لِمٰا بَيْنَ يَدَيْهٰا وَ مٰا خَلْفَهٰا وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ (٦٦)

[ترجمه]

و چون هاگرفتيم پيمان شما و بداشتيم بر بالاى شما كوه طور بگيريد [٤]آنچه بداديم ما شما را بنيرو،و ياد كنيد آنچه در وى است تا مگر شما


[١] .همۀ نسخه بدلها+را.

[٢] .مج:و وزدان،دب:او وزان،آج،لب،فق،مب:وزان،وز:و اوزان.

[٣] .آج،لب،فق،وز،مب،مر+آن.

[٤] .مج،وز:تا هاگيريد.