روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤١ - آية التسمية
آية التسمية
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ [١] ،عبد اللّه مسعود روايت كند كه رسول-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-گفت:
من قرأبسم اللّه الرّحمن الرّحيم كتب اللّه له بكلّ حرف اربعة آلاف حسنة و محا عنه اربعة آلاف [٢]سيّئة و رفع [٣]له اربعة آلاف [٤]درجة، گفت:
هركه اين آيت بخواند،خداى تعالى او را به هر حرفى چهار هزار حسنه بنويسد،و چهار هزار سيّئه بسترد،و چهار هزار درجه به هر حرفى رفيع كند.
و عبد اللّه عبّاس مىگويد،رسول-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-گفت:معلّمان بهترين مردمانند كه بر زمين مىروند جز [٥]انبيا و ائمّۀ بر گرفته،براى آنكه هرگه كه دين خلق [٦]شود،مجدّد كنند،يعنى به تعليم قرآن.آنگه گفت:آنچه ايشان را.
دهى [٧]بر وجه عطيّه دهى [٨]،و ايشان را به مزد مگيرى [٩]تا در حرج نيفگنى ايشان را.
چون معلّم كودك را تعليم [١٠]كند بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ [١١]،خداى تعالى براتى بفرمايد نبشتن [١٢]از دوزخ براى كودك و مادر و پدرش [١٣]و براى معلّم.
و در خبرى مىآيد كه:رسول-عليه الصّلاة و السّلام-با جماعتى به گورستانى بگذشت،اشارت به گورى كرد،گفت:خداوند اين گور را عذاب مىكنند.چون بازآمد ،آن عذاب از خداوند [١٤]گور برداشته بودند،گفت:بار خدايا!سبب چيست؟ جبريل-عليه السّلام-آمد و گفت:مرد عاصى بود و مستحقّ عذاب،جز كه فرزندى
[١] .سورۀ فاتحة الكتاب(١)آيۀ ١.
[٢] .اساس و ديگر نسخه بدلها:الف،به قياس با چاپ شعرانى:(٢٣/١)و با توجّه به قواعد نحوى تصحيح شد.
[٣] .چاپ شعرانى(٢٣/١)+اللّه.
[٤] [٥] .همۀ نسخه بدلها:از.
[٦] .مج+كهنه.
[٧] [٨] .دهى/دهيد.
[٩] .همۀ نسخه بدلها:مستانى.
[١٠] .مج:تلقين،دب+و تلقين،آج،لب،فق+تلقين.
[١١] .همۀ نسخه بدلها+و كودك بگويد.
[١٢] .آج،لب،وز،مب،مر:براتى بنويسد.
[١٣] .مر:مادران و پدران كودك.
[١٤] .مج،دب،آج،لب،فق،وز+آن،مب،مر:صاحب.