روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
مقدمه مؤلف
١ ص
(٢)
فصل
٣ ص
(٣)
در اقسام معانى قرآن و بيان تفسير او كه
٣ ص
(٤)
فصل
٥ ص
(٥)
در اقسام قرآن
٥ ص
(٦)
فصل
٨ ص
(٧)
در نامهاى قرآن و معانى آن
٨ ص
(٨)
فصل
١٥ ص
(٩)
در معنى سورت و آيت و كلمت و حرف
١٥ ص
(١٠)
فصل
١٧ ص
(١١)
در ثواب خوانندۀ قرآن
١٧ ص
(١٢)
فصل
٢٢ ص
(١٣)
در فضل علم قرآن و رغبت در وى
٢٢ ص
(١٤)
فصل
٢٣ ص
(١٥)
در معنى تفسير و تأويل
٢٣ ص
(١٦)
الاستعاذة
٢٤ ص
(١٧)
اختلاف فقها در استعاذه
٢٦ ص
(١٨)
سورة فاتحة الكتاب
٢٩ ص
(١٩)
آية التسمية
٤١ ص
(٢٠)
سوره الفاتحة (1) آیات 1 تا 7
٦٢ ص
(٢١)
ترجمه
٦٢ ص
(٢٢)
سورۀ البقرة
٩١ ص
(٢٣)
سوره البقرة (2) آیات 1 تا 5
٩٥ ص
(٢٤)
ترجمه
٩٥ ص
(٢٥)
سوره البقرة (2) آیات 6 تا 7
١١١ ص
(٢٦)
ترجمه
١١١ ص
(٢٧)
سوره البقرة (2) آیات 8 تا 20
١١٦ ص
(٢٨)
ترجمه
١١٦ ص
(٢٩)
سوره البقرة (2) آیات 21 تا 22
١٥٠ ص
(٣٠)
ترجمه
١٥٠ ص
(٣١)
سوره البقرة (2) آیات 23 تا 24
١٦٠ ص
(٣٢)
ترجمه
١٦٠ ص
(٣٣)
سوره البقرة (2) آیه 25
١٦٨ ص
(٣٤)
ترجمه
١٦٨ ص
(٣٥)
سوره البقرة (2) آیات 26 تا 27
١٧٥ ص
(٣٦)
ترجمه
١٧٥ ص
(٣٧)
سوره البقرة (2) آیات 28 تا 29
١٨٣ ص
(٣٨)
ترجمه
١٨٣ ص
(٣٩)
سوره البقرة (2) آیات 30 تا 34
١٩٦ ص
(٤٠)
ترجمه
١٩٦ ص
(٤١)
سوره البقرة (2) آیات 35 تا 39
٢١٥ ص
(٤٢)
ترجمه
٢١٥ ص
(٤٣)
سوره البقرة (2) آیات 40 تا 46
٢٣٦ ص
(٤٤)
ترجمه
٢٣٦ ص
(٤٥)
سوره البقرة (2) آیات 47 تا 53
٢٦٢ ص
(٤٦)
ترجمه
٢٦٢ ص
(٤٧)
سوره البقرة (2) آیات 54 تا 57
٢٩١ ص
(٤٨)
ترجمه
٢٩١ ص
(٤٩)
سوره البقرة (2) آیات 58 تا 59
٣٠١ ص
(٥٠)
ترجمه
٣٠١ ص
(٥١)
سوره البقرة (2) آیات 60 تا 62
٣٠٥ ص
(٥٢)
ترجمه
٣٠٥ ص
(٥٣)
سوره البقرة (2) آیات 63 تا 66
٣١٧ ص
(٥٤)
ترجمه
٣١٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٤٢ - ترجمه

در [١]نگرند،اقتدا نكند،چنان كه رسول-عليه السّلام-گفت:

من سنّ سنّة سيّئة فله وزرها و وزر من عمل بها الى يوم القيامة ،هركه سنّتى بد نهد بزۀ آن و بزۀ آنان كه برآن كار كنند تا به قيامت بر او باشد.

و من سنّ سنّة حسنة فله اجرها و اجر من عمل بها الى يوم القيامة، و هركه سنّتى نكو نهد مزد آن و هركه برآن كار كند او را باشد تا به روز قيامت.

وَ لاٰ تَشْتَرُوا بِآيٰاتِي ثَمَناً قَلِيلاً ،در اين كلمات مانند اين سؤال هست كه همانا به بهاى بسيار بشايد فروختن،چه نهى مقيّد است به بهاى اندك،جواب [٢]هم آن است كه بيان كرديم در وجه دوم از سؤال اوّل،مراد نه آن است كه اندك نشايد بسيار شايد،مراد آن است كه هر بها كه در عوض او بستانى اندك باشد،و در اين دو جايگاه دليل است بر بطلان قول به دليل الخطاب،و الّا اين الزامها لازم آيد.

و«اشتراء»در آيت به معنى معاوضه است،و در تازى خود اين معنى دارد براى آن‌كه شارى و مشترى»اعنى بايع و مشترى معاوضه مى‌كند،او بها مى‌دهد و متاع به عوض مى‌ستاند،و اين متاع مى‌دهد و بها به عوض مى‌ستاند.و«شرى»،آن باشد كه بفروخت،نحو قوله تعالى: وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ [٣]... ،اى باعوه.و«اشتراء»، خريدن باشد،نحو قوله: إِنَّ اللّٰهَ اشْتَرىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوٰالَهُمْ [٤].

وَ إِيّٰايَ فَاتَّقُونِ ،از من بترسى يا بپرهيزى،معنى آن‌كه از معصيت من بپرهيزى و از عقاب من بترسى.

وَ لاٰ تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبٰاطِلِ ،يقال:لبست الثّوب البسه [٥]لبسا و لباسا،و [٦]لبست عليه الامر البسه لبسا،خداى تعالى مى‌گويد:حق به باطل بازمپوشى،و باطل [٧]به روى حق بر مياريد.

و«حقّ»را معنى مختلف بود به اختلاف مواضع،چو [٨]در قول گويند [٩]صدق


[١] .آج،لب،فق،مب،مر+او.

[٢] .مر+گوييم كه.

[٣] .سورۀ يوسف(١٢)آيۀ ٢٠.

[٤] .سورۀ توبه(٩)آيۀ ١١١.

[٥] .مر:البته.

[٦] .مر:او.

[٧] .مر+را.

[٨] .دب:چون،آج،لب،مب،مر:چه.

[٩] .مب+عليه الامر البسه.