جمله سنّت گويند بر قارى و مستمع.و در تفصيل آن خلاف است ميان ايشان،و اين چهار سورت را«عزايم»خوانند،و خواندن اين سورتها حرام است حايض را و جنب را،و اين چهار سورت در فرائض نشايد خواندن به نزديك ما و اين انفراد ماست.

و سجدۀ سهو هم چهار جاى بايد كردن:هركه در نماز به نسيان سخن گويد،و هركه در دو ركعت نخستين سلام بازدهد به نسيان،و هركه شاكّ بود از ميان چهار ركعت و پنج ركعت،بنا بر چهار نهد و پس از سلام دو سجدۀ سهو كند،و هركه يك سجده رها كند از دو ركعت بازپسين به سهو،و يادش نيايد تا آن ركوع[٥٨-ر]كه از پس آن بود بكند از پس آنكه سلام بازدهد،قضاى آن سجده باز كند و دو سجدۀ [١]سهو بكند.

و مذهب شافعى آن است كه:هركجا زيادتى كند يا نقصانى در نماز،سجدۀ سهو بايد كردن،و مذهب ابو حنيفه همچنين [٢]،جز كه او زيادتى نگويد آن را كه در نماز جهر كند در جاى اخفات و يا اخفات كند در جاى جهر و در ترك تكبيرات نماز عيد.و مذهب مالك،هر سهوى كه در نماز افتد،جبران به سجدۀ سهو كند،و سجدۀ سهو به نزديك ما واجب است،و مذهب مالك همچنين است،و مذهب شافعى و بيشتر اصحاب ابو حنيفه سنّت است.

و امّا سجدۀ شكر،مستحبّ است و در اواخر نماز از فرائض و سنن،چه در اخبار اهل البيت-عليهم السّلام-چنين [٣]آمد كه:

علامات المؤمن خمس:صلاة-الإحدى [٤]و الخمسين [٥]و زيارة الاربعين [٦]و التّختّم فى اليمين [٧]و تعفير [٨]الجبين و الجهر ببسم اللّه الرّحمن الرّحيم، گفت:علامت مؤمن پنج چيز است:آن‌كه نماز پنجاه و يك ركعت در شبان روز فريضه و سنّت [٩]به پاى دارد و زيارت اربعين بكند،يعنى زيارت حسين-

[١] .همۀ نسخه بدلها:و سجده.

[٢] .دب،آج:همچونين.

[٣] .دب،آج،لب،فق،مب:خبر.

[٤] .مج:ندارد،اساس نيز در حاشيه افزوده است.

[٥] .آج،مر:و خمسين.

[٦] .آج،لب،فق،وز،مب:اربعين.

[٧] .همۀ نسخه بدلها:باليمين.

[٨] .اساس:نير،با توجّه به نسخۀ مج و ديگر نسخه بدلها و مفهوم عبارت تصحيح شد.

[٩] .مر:از فرائض و سنن.