روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩٤ - سورۀ البقرة
وَ قٰالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لاٰ تَسْمَعُوا لِهٰذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ [١] ...،[خداى] [٢]-جلّ جلاله-اين حروف[مقطّع فرستاد] [٣]و ايشان مانند اين[نشنيده بودند] [٤]تا چون بشنيدند،[ايشان را عجب آمد] [٥]،خاموش شدند[و گوش با قرائت [٦]كردند] [٧]تا دگر مانند آن خواهد[بودن.و قرآن] [٨]شنيدند و حجّت [برايشان متوجّه] [٩]شد.
قولى ديگر آنكه[ خداى تعالى [١٠]]به اين حروف مقطّع تنبيه[كرد خلقان را بر آنكه ] [١١]اين قرآن از جنس حروف[و اصوات] [١٢]است،گفت: الم ذٰلِكَ الْكِتٰابُ ، يعنى اين حروف مقطّع[اين كتاب] [١٣]است،يعنى اين كتاب[از اين حروف مقطّع] [١٤]منظوم است تا بدانند كه معنى برأسه جنسى ديگر نيست مخالف حروف و اصوات[١٦-پ].
قولى ديگر آن است كه به اين حروف تنبيه كرد خلقان را بر حدوث قرآن،گفت:
اين كتاب از اين حروف است و از جنس اوست،و علامت [١٥]حروف [١٦]در مقطّع ظاهرتر بود ازآنكه در منظوم.و مراد آنكه،چون معلوم است كه اين حروف محدث است و اين كلام از اين جنس است،يك جنس نشايد كه بعضى قديم بود و بعضى محدث.
اكنون به تفسير آيت ابتدا كنيم،و اوّل ظاهر آيت بگوييم تا خواننده را آسانتر بود تحصيل علم به تفسير [١٧].
[١] [٩] .سورۀ فصّلت(٤١)آيۀ ٢٦.