روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
مقدمه مؤلف
١ ص
(٢)
فصل
٣ ص
(٣)
در اقسام معانى قرآن و بيان تفسير او كه
٣ ص
(٤)
فصل
٥ ص
(٥)
در اقسام قرآن
٥ ص
(٦)
فصل
٨ ص
(٧)
در نامهاى قرآن و معانى آن
٨ ص
(٨)
فصل
١٥ ص
(٩)
در معنى سورت و آيت و كلمت و حرف
١٥ ص
(١٠)
فصل
١٧ ص
(١١)
در ثواب خوانندۀ قرآن
١٧ ص
(١٢)
فصل
٢٢ ص
(١٣)
در فضل علم قرآن و رغبت در وى
٢٢ ص
(١٤)
فصل
٢٣ ص
(١٥)
در معنى تفسير و تأويل
٢٣ ص
(١٦)
الاستعاذة
٢٤ ص
(١٧)
اختلاف فقها در استعاذه
٢٦ ص
(١٨)
سورة فاتحة الكتاب
٢٩ ص
(١٩)
آية التسمية
٤١ ص
(٢٠)
سوره الفاتحة (1) آیات 1 تا 7
٦٢ ص
(٢١)
ترجمه
٦٢ ص
(٢٢)
سورۀ البقرة
٩١ ص
(٢٣)
سوره البقرة (2) آیات 1 تا 5
٩٥ ص
(٢٤)
ترجمه
٩٥ ص
(٢٥)
سوره البقرة (2) آیات 6 تا 7
١١١ ص
(٢٦)
ترجمه
١١١ ص
(٢٧)
سوره البقرة (2) آیات 8 تا 20
١١٦ ص
(٢٨)
ترجمه
١١٦ ص
(٢٩)
سوره البقرة (2) آیات 21 تا 22
١٥٠ ص
(٣٠)
ترجمه
١٥٠ ص
(٣١)
سوره البقرة (2) آیات 23 تا 24
١٦٠ ص
(٣٢)
ترجمه
١٦٠ ص
(٣٣)
سوره البقرة (2) آیه 25
١٦٨ ص
(٣٤)
ترجمه
١٦٨ ص
(٣٥)
سوره البقرة (2) آیات 26 تا 27
١٧٥ ص
(٣٦)
ترجمه
١٧٥ ص
(٣٧)
سوره البقرة (2) آیات 28 تا 29
١٨٣ ص
(٣٨)
ترجمه
١٨٣ ص
(٣٩)
سوره البقرة (2) آیات 30 تا 34
١٩٦ ص
(٤٠)
ترجمه
١٩٦ ص
(٤١)
سوره البقرة (2) آیات 35 تا 39
٢١٥ ص
(٤٢)
ترجمه
٢١٥ ص
(٤٣)
سوره البقرة (2) آیات 40 تا 46
٢٣٦ ص
(٤٤)
ترجمه
٢٣٦ ص
(٤٥)
سوره البقرة (2) آیات 47 تا 53
٢٦٢ ص
(٤٦)
ترجمه
٢٦٢ ص
(٤٧)
سوره البقرة (2) آیات 54 تا 57
٢٩١ ص
(٤٨)
ترجمه
٢٩١ ص
(٤٩)
سوره البقرة (2) آیات 58 تا 59
٣٠١ ص
(٥٠)
ترجمه
٣٠١ ص
(٥١)
سوره البقرة (2) آیات 60 تا 62
٣٠٥ ص
(٥٢)
ترجمه
٣٠٥ ص
(٥٣)
سوره البقرة (2) آیات 63 تا 66
٣١٧ ص
(٥٤)
ترجمه
٣١٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢١٨ - ترجمه

شريح دست بر هم زد،گفت:اين مسئله در علم من نيست.خيزيد تا به نزديك اميرالمؤمنين شويم.برخاستند و به نزديك اميرالمؤمنين آمدند،و شريح اين قصّه بازگفت .

اميرالمؤمنين از زن پرسيد،زن گفت:همچنين است.مرد را پيش خواند، گفت:چه گويى؟گفت:همچنين است اى اميرالمؤمنين.گفت:

انت اجرأ من صائد الاسد، گفت:پس تو دليرترى ازآن‌كه شير گيرد،تا بر چنين حالى اقدام مى‌كنى! آنگه قنبر را گفت:چهار زن معتمده را حاضر كن تا اين را در خانه‌اى خالى برند و برهنه كنند اين را،پس ازآن‌كه در ستر عورت احتياط تمام كند [١]،پهلوهاى او [٢]بشمارند.قنبر همچنين كرد،و پهلوهاى [٣]او بشمردند،از جانب راست هشت بود و از جانب چپ هفت اميرالمؤمنين -عليه السّلام-گفت:اللّه اكبر!اين مرد است،و جامۀ زنان از او بفرمود كندن،و جامۀ مردان در او پوشانيدن،و از ميان او و شوهر جدا كرد.اين حكم نيز دليل است بر صحّت اين قول.

قوله:الجنّة،خلاف كردند كه اين كدام بهشت است.بعضى مفسّران گفتند:

بستانى بود از بستانها،و بهشت خلد نبود[٦١-پ]و اين قول ابو القاسم بلخى است و ابو مسلم بحر اصبهانى [٤]،و اين درست نيست،درست آن است كه:بهشت خلد بود، براى«لام»تعريف معنى خلد و باقى و مانند اين الفاظ نه آن است كه واجب باشد كه فانى نشود،بل چون خداى تعالى فنا بيافريند،فانى شود.پس خداى تعالى عين آن باز آفريند،چه اعادت عين باقيات صحيح باشد از قادر الذّات بر مذهب درست.

و آن شبهت كه ايشان آوردند كه اگر بهشت خلد بودى،انتقال از او روا نبودى، گوييم:آن را اخراج و انتقال نباشد كه بر وجه ثواب بعد قيام السّاعه در آنجا شود، چه اين معنى به سمع شناخته‌ايم،و سمع به اين وارد است.و اين بهشت در آسمان


[١] .دب،آج،لب،مب،مر:كنند.

[٢] .مر:استخوان پهلوى او را.

[٣] .آج،لب،فق،مب،مر:پهلوى.

[٤] .مب:اصفاهانى،ديگر نسخه بدلها:اصفهانى.