[سوره البقرة (٢): آیات ٣٥ تا ٣٩]
وَ قُلْنٰا يٰا آدَمُ اُسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ اَلْجَنَّةَ وَ كُلاٰ مِنْهٰا رَغَداً حَيْثُ شِئْتُمٰا وَ لاٰ تَقْرَبٰا هٰذِهِ اَلشَّجَرَةَ فَتَكُونٰا مِنَ اَلظّٰالِمِينَ (٣٥) فَأَزَلَّهُمَا اَلشَّيْطٰانُ عَنْهٰا فَأَخْرَجَهُمٰا مِمّٰا كٰانٰا فِيهِ وَ قُلْنَا اِهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَكُمْ فِي اَلْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتٰاعٌ إِلىٰ حِينٍ (٣٦) فَتَلَقّٰى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمٰاتٍ فَتٰابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ اَلتَّوّٰابُ اَلرَّحِيمُ (٣٧) قُلْنَا اِهْبِطُوا مِنْهٰا جَمِيعاً فَإِمّٰا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنْ تَبِعَ هُدٰايَ فَلاٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ (٣٨) وَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآيٰاتِنٰا أُولٰئِكَ أَصْحٰابُ اَلنّٰارِ هُمْ فِيهٰا خٰالِدُونَ (٣٩)

[٦٠-ر]

[ترجمه]

گفتيم ما:اى آدم بنشين تو و جفت تو در بهشت و بخوريد ازآنجا خوش آنجا كه خواهى،مشوى نزديك اين درخت كه پس از جملۀ بيدادگران باشى.

بخيزانيد ايشان را ابليس ازآنجا بيرون آورد ايشان را از آنچه بودند در آن و گفتيم ما فروشوى بهرى شما بهرى را دشمنى [١]،و شما راست در زمين قرارگاهى و برخوردارى تا به قيامت.

هاگرفت آدم از خدايش سخنهايى [٢]توبه پذيرفت [٣]بر او كه او توبه پذيرنده بخشاينده است.

گفتيم ما فروشوى از اين جا جمله اگر آيد به شما از من دينى،هركه پيروى كند دين مرا نباشد ترسى بر ايشان و نه ايشان اندوهناك باشند.

[٦٠-پ] و ايشان [٤]كه كافر بودند [٥]و به دروغ دارند [٦]آيتهاى ما،ايشان اهل دوزخند، ايشان در آنجا هميشه باشند.

قديم-جلّ جلاله-چون قصّۀ آدم با ابليس و سجدۀ فريشتگان بگفت،پس از آن حديث مكر ابليس گفت كه كرد تا آدم [٧]را از بهشت به در آورد،قوله: وَ قُلْنٰا يٰا آدَمُ اسْكُنْ ،پس ازآن‌كه ابليس را براند [٨]،آدم را گفت:اكنون در بهشت بنشين كه

[١] .مج،دب،وز:دشمن.

[٢] .مج:سخنهايش.

[٣] .دب،آج،لب:پذيرفت.

[٤] .مج،دب،آج،لب،وز،فق:و آنان.

[٥] .مج،آج،لب،فق،وز:شوند،دب:شدند.

[٦] .دب،آج،لب،فق:دانند.

[٧] .آج،لب،فق:كه كرد با آدم و آدم.

[٨] .مج،دب،آج،لب،فق،وز،مب،مر+و لعنت كرد.