ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٩٠ - تفسير

ميدانستند، و در وقتى كه واجب نبود آن را واجب ميدانستند و بدين ترتيب مردم با پيروى كردن از آنها گمراه ميشدند.

(يُحِلُّونَهُ عاماً وَ يُحَرِّمُونَهُ عاماً) يعنى هنگامى كه بجنگ و كارزار نيازمند ميشوند ماه حرام را حلال ميكنند، و ماه حلال را حرام ميسازند و ميگويند: ماهى، بماه ديگر، و چون نيازمند نيستند اينكار را نميكنند.

(لِيُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ) يعنى اينها يك ماه از ماههاى حرام را كه حلال ميكنند بجاى آن يك ماه حلال را حرام ميكنند و بالعكس تا اينكه ماهها در عدد موافقت داشته باشد.

(زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ) يعنى نفسشان اينكار را براى آنها آراسته و زينت داده، و حسن گفته: يعنى شيطان براى ايشان آن را آراسته، و برخى گفته‌اند: يعنى خودشان از روى هواى نفس خود اينكار را زيبا دانسته‌اند.

(وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ) تفسير آن گذشت‌

.