ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٥٤ - تفسير

و برخى گفته‌اند: «جايگاه صدق» يعنى سرزمين پر نعمت و آسايشى كه نعمتهاى سرشار آن ظاهرش را تصديق ميكند. و حسن گفته: منظور از اين «جايگاه صدق» سرزمين مصر است بخاطر آنكه موسى ٧ دوباره بنى اسرائيل را از دريا عبور داده و بسرزمين مصر باز گرداند، و در خانه‌هاى فرعونيان آنان را مسكن داد. و ضحاك گفته: شام و مصر هر دو بوده است.

(وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ) يعنى و چيزهاى لذيذ را در اختيار ايشان گذارديم، و از اين آيه وسعت رزق بنى اسرائيل معلوم ميشود.

(فَمَا اخْتَلَفُوا حَتَّى جاءَهُمُ الْعِلْمُ) و اينان يعنى يهود درباره پيغمبر اسلام محمد- ٦- اختلاف نكردند و هم چنان قبل از بعثت آن حضرت بدو اقرار داشتند تا زمانى كه «علم» يعنى قرآن را پيغمبر اسلام براى آنها آورد ... و اين وجهى است كه ابن عباس گفته است.

و فراء گفته: «علم» در اينجا يعنى محمد- ٦- زيرا كه آن حضرت نزد يهود به اوصاف معلوم و شناخته شده بود، و چون بنزدشان آمد بيشتر آنها بدان حضرت كافر شدند. و برخى گفته‌اند: آيه مربوط بزمان موسى ٧ است، يعنى بنى اسرائيل اختلاف نكردند و هم چنان همگى بحال كفر بودند تا وقتى كه حق بدست موسى و هارون براى آنها آمد، در آن وقت بود كه اختلاف كرده دسته‌اى بدانحضرت ايمان آوردند، و جمعى بحال كفر خود باقى ماندند.

(إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ) خداى تعالى در اين جمله خبر ميدهد كه روز قيامت، حاكم و داور ميان آنها در امورى كه مورد اختلاف آنها است او ميباشد

.