ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٨١ - شرح لغات

[سوره يونس (١٠): آيات ٢٤ تا ٢٥]

(إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّيَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَيْها أَتاها أَمْرُنا لَيْلاً أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصِيداً كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (٢٤) وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى‌ دارِ السَّلامِ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ (٢٥))

ترجمه:

محققاً حكايت زندگانى دنيا مانند آبى است كه از آسمان فرو فرستيم و در گياه هاى زمين مخلوط گردد (يا گياهان مختلف بوسيله آن برويد) از آنچه مردم از آن بخورند و آنچه حيوانات تغذيه كنند، تا چون زمين از خرمى آنها بخود زيور گيرد (و سر سبز و خرم گردد) و مردم آن گمان برند كه آنها را در قدرت خويش دارند، (و تحت اختيار آنها است) كه ناگاه فرمان ما در شب يا در روز در رسد و از ريشه آن را بر آريم چنانچه گويى اصلا در روز پيش (چنين چيزى) نبوده، اين چنين آيات خويش را براى مردمانى كه انديشه ميكنند شرح ميدهيم (٢٤) و خدا (مردم را) براى سلامت دعوت ميكند و هر كه را بخواهد براهى راست هدايت فرمايد (٢٥).

شرح لغات:

زخرف: حد اعلاى زيبايى هر چيز.