ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٦٤ - تفسير

[سوره يونس (١٠): آيات ١١ تا ١٢]

(وَ لَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ فَنَذَرُ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ (١١) وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنا إِلى‌ ضُرٍّ مَسَّهُ كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (١٢))

ترجمه:

و اگر خدا در مورد شتاب مردم در (استجابت) دعاى شر شتاب ميفرمود همانند دعاى خير محققاً عمرشان سر آمده بود (و نابود شده بودند) ولى ما كسانى را كه انتظار قيامت را ندارند بحال خود واميگذاريم كه در سركشى خود سرگردان باشند (١١) و چون به انسان محنتى برسد در حال خفته يا نشسته يا ايستاده (در هر حالى كه هست) ما را بخواند، و چون محنتش را برطرف كنيم براه خود برود چنان كه گويى هيچگاه ما را براى محنتى كه بدو رسيده بود نخوانده است اين چنين براى اسرافگران كارهايشان جلوه‌گر شده است. (١٢)

تفسير:

باز سخن از علاقه‌مندان بدنيا و دلبستگان بدان و غافلان از آخرت بميان آورده فرمايد:

(وَ لَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ) يعنى اگر خداوند دعاى اين مردم را در مورد شر مستجاب ميفرمود و در آن شتاب ميكرد، يعنى وقتى در اثر خشم و ناراحتى به خود و