ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٢٤ - ارتباط اين آيات

مهيا كرده‌اند بچشم مى‌بيند.

(لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ) يعنى در وعده خدا هيچگونه خلافى نيست، و چنان نيست كه سخن ديگرى بجاى سخن او نهاده شود، زيرا كلام او حق است، و در كلام حق هيچگونه خلافى نيست.

(ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ) يعنى اين بشارتى كه نامش برده شد و در دنيا و آخرت بدانها داده ميشود همان رستگارى و نجات بزرگى است كه هر چيزى در كنار آن كوچك است.

(وَ لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ) گفتار اينان تو را غمناك نكند، و صورت اين جمله نهى است ولى منظور تسليت و دلدارى دادن بپيغمبر- ٦- در مقابل آزار هاى زبانى و گفتارهاى زننده آن مردم است، يعنى به آزارهاى اينان اهميتى مده و اعتنايى نكن.

(إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً) كه تمام عزت و قدرت از آن خدا است و خداوند بوسيله قدرت خويش آزار آنها را از تو دفع خواهد كرد. و برخى گفته‌اند: معناى آيه اين است كه گفتار اينان كه تو را جادوگر يا ديوانه ميخوانند غمناك و محزونت نكند كه خداوند بزودى تو را بر آنها يارى مى‌دهد و آنان را خوار و زبون ميسازد، و انتقام تو را از آنان ميكشد و خداى تعالى بر اينكار قادر و نيرومند است.

(هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ) و او شنوا و دانا است كه گفتار آنها را ميشنود و نهادشان را مى‌داند و كيفرشان را خواهد داد و شر آنها را از تو دور كرده و نقشه‌هاى شوم و زيانشان را بخودشان باز ميگرداند.

ارتباط اين آيات:

اما وجه ارتباط آيه اول با آيات قبلى بدانجهت است كه چون در آن آيات سخن از مؤمن و كافر بود خداى تعالى دنبال آن بيان فرمود كه براى دوستان و اولياء او ترس و خوفى نيست. و برخى گفته‌اند: چون خداى تعالى جريان شماره كردن و بررسى اعمال بندگانش را ذكر فرمود به دنبال آن دوستان خود را بشارت داده و نعمت‌