ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٨٤ - تفسير

[سوره يونس (١٠): آيات ٢٦ تا ٢٧]

(لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى‌ وَ زِيادَةٌ وَ لا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَ لا ذِلَّةٌ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ (٢٦) وَ الَّذِينَ كَسَبُوا السَّيِّئاتِ جَزاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِها وَ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ كَأَنَّما أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِنَ اللَّيْلِ مُظْلِماً أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ (٢٧))

ترجمه‌

براى كسانى كه كار نيك كرده‌اند پاداش نيك با زياده است و گرد سختى و زبونى چهره‌شان را فرا نگيرد، آنان اهل بهشتند و در آن جاويدان خواهند بود (٢٦) و آنان كه بدى كردند كيفر بدى همانند آن (بدى) است، و بخوارى گرفتار شوند، و از (عذاب) خدا نگهبانى ندارند، گويى چهره‌شان را پاره‌هايى از شب تار پوشانده آنان اهل دوزخند و در آن جاويدانند (٢٧).

شرح لغات‌

رهق: رسيدن و درك چيزى است. و زهرى گفته: رهق از ارهاق گرفته شده و آن بمعناى تحميل كردن چيزى بر انسان است كه طاقت آن را ندارد.

كسب: جلب منفعت.

قتر: غبار و گرد.

تفسير:

(لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى‌) يعنى كسانى كه كار خوب كنند و خداى تعالى را در دنيا