ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٣٧ - تفسير

كلام آن است كه او خير مى‌شنود و بدان عمل ميكند.

(و اين دو معنا روى آن است كه «اذن خير» را بصورت اضافه «اذن» به «خير» بخوانيم، چنانچه قرائت مشهور است) و اما روى قرائت «اذن خير» كه «خير» صفت «اذن» باشد (چنانچه قتاده و عيسى بن عمر و جمعى خوانده‌اند) معنى چنين ميشود: بگو گوش بودن او براى شما بهتر است (و بصلاح شما است) زيرا عذر شما را مى‌پذيرد و سخنتان را استماع ميكند، و اگر عذر شما را نپذيرد براى شما شرّ است، پس چگونه او را در چيزى كه بنفع شما است عيبجويى ميكنيد؟

(يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ) معناى اين آيه آن است كه گوش بودن او بر او زيان نرساند زيرا وى گوش خوبى است كه نمى‌پذيرد جز خبر راستى را كه از جانب خدا باشد، و آنچه را مؤمنان نيز بدو گزارش دهند تصديق كرده و از آنها مى‌پذيرد نه آنچه منافقان گويند، و اين تفسيرى است كه از ابن عباس نقل شده و روى اين تفسير معناى ايمان آن حضرت بمؤمنان (در جمله‌( وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ‌) همان تصديق سخن ايشان است.

و برخى گفته‌اند: معناى‌(يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ) آنست كه آن حضرت مؤمنان را در آنچه بدانها رسد امانشان دهد، ولى بمنافقان امان ندهد و آنها هميشه در خوف و ترس بسر ميبرند اگر چه قسم بخورند.

(وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ) يعنى آن حضرت براى آنها (كه ايمان آورده‌اند) رحمتى است، زيرا اينان بوسيله هدايت و دعاى او موفق به قبول ايمان شدند.

(وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ) يعنى در آخرت.

(يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ) خداى سبحان خبر ميدهد كه اين منافقان براى عذر خواهى و جلب رضايت شما به خدا قسم ميخورند كه آنچه از آنها بسمع شما رسيده دروغ است.

(وَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ يُرْضُوهُ) يعنى خدا و پيغمبر او شايسته‌تر و سزاوارترند كه‌