ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٥١ - شرح لغات

[سوره يونس (١٠): آيات ١ تا ٢]

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌)

(الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ (١) أَ كانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنا إِلى‌ رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ قالَ الْكافِرُونَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبِينٌ (٢))

ترجمه‌

بنام خداوند بخشاينده مهربان. الف، لام، را اين آيه‌هاى كتاب محكمه (الهى) است (١) آيا براى اين مردم شگفت‌آور است كه وحى كنيم بمردى از ايشان كه مردم را بترسان و نويد ده آنان را كه ايمان آورده‌اند بمقام والايى كه نزد پروردگارشان دارند كافران گويند: اين (مرد) جادوگرى است آشكار (٢).

شرح لغات:

آية: نشانه‌اى است كه از جهت مخصوصى بمقطع سخن آگاهى دهد.

حكيم: در اينجا بمعناى محكم است. چنانچه اعشى در شعر خود گويد:

و برخى گفته‌اند: حكيم بمعناى حاكم (و داور) است بدليل آنكه خداوند در جاى ديگر درباره قرآن فرمود:(لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ).

قدم: بگفته ازهرى چيزى است كه انسان آن را پيش از خود ميفرستد كه براى وى ذخيره‌اى باشد. و ابن اعرابى گفته: قدم بمعناى متقدم در شرف است. و ابو عبيده‌

[١]- و قصيده شگفت‌آور و محكمى را كه بدربار سلاطين روم سرودم تا پرسيده شود كه چه شخصى آن را سروده. و شاهد در حكيمه است كه بمعناى محكمه ميباشد.