٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١١٢ - نكتهها (١٣) رضا مختارى

از او سيد الفضلاء مير محمد باقر داماد (نوّراللّه‌ ضريحه) و بعد از او شيخ بهاء الدين محمد (قدّس سرّه) آن را به جا آوردند و در نجف اشرف مولانا احمد اردبيلى (قدّس سرّه) مى‌كردند و در جبل عامل شيخ حسن [صاحب معالم] و سيد محمد [صاحب مدارك]، و در مشهد مقدّس مير محمد زمان (أنار اللّه‌ مراقدهم الزكية) به جا آوردند. مجملاً به بركت ايشان رواج شرع شد و بعد از آن ترك نشد... .

نكته ٥١. هنگام ذكر نام يكى از پيامبران الهى مستحب است ابتدا بر رسول خاتم (صلوات اللّه‌ و سلامه عليه) صلوات و درود فرستاده شود، سپس بر پيامبرى كه نامش ذكر شده است، جز حضرت ابراهيم (ع) كه ابتدا بر او و سپس بر پيامبر اعظم(ص) درود فرستاده مى‌شود. صاحب عروه در اين زمينه مى‌گويد:

يستحبّ عند ذكر سائر الأنبياء و الأئمّة أيضاً ذلك.[أي الصلاة]. نعم إذا أراد أن يصلّي على الأنبياء أوّلاً يصلّي على النبي و آله (ص) ثمّ عليهم، إلاّ في ذكر إبراهيم (ع): ففي الخبر عن معاوية بن عمّار قال: ذكرت عند أبي عبداللّه‌ الصادق (ع) بعض الأنبياء فصلّيت عليه، فقال (ع): «إذا ذكر أحد من الأنبياء فابدأ بالصلاة على محمد و آله ثمّ عليه» (١).

و آية اللّه‌ سيد محمد فيروز آبادى (رحمه اللّه‌) (م ١٣٤٥ ق) در حاشيه افزوده‌اند:

في الخبر: «إذا ذكرتم الأنبياء الأوّلين فصلّوا عليّ، ثمّ صلّوا عليهم و إذا ذكرتم أبي إبراهيم فصلّوا عليه ثمّ صلّوا عليّ...». (٢)

نكته ٥٢ . آية اللّه‌ مرحوم ميرزا احمد مجتهد جهانشاهى (م ١٢٩٠) يكى از شاگردان صاحب جواهر (م١٢٦٦) حاشيه‌اى نوشته است بر كتاب الاجاره شرائع الاسلام كه در كتابخانه مرحوم آية اللّه‌ مرعشى (رحمة اللّه‌) به شماره ٢/١٢٩٥٩ هست و در فهرست كتابخانه (ج٣٢، ص٨٥١ ـ ٨٥٤) معرفى شده است. استاد وى صاحب جواهر بر اين


(١) العروة الوثقى، ج٢، ص٦٢٠، مسأله ٧، چاپ دفتر انتشارات اسلامى.
(٢) همان.