فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥٨ - نماز تراويح سنت يا بدعت؟ جعفر سبحانى آیت الله
نقد ابن حزم توسط اين دانشمند، نقدى مستدلّ و حق است.
٩. ابن ماجه از عبداللّه بن سعد روايت كرده است كه از رسول خدا(ص) سؤال كردم كه آيا نماز در مسجد افضل است يا در خانه؟ حضرت فرمود:
ألاترى إلى بيتي ما أقربه إلى المسجد؟! فلأن أُصلّي في بيتي أحبّ إليّ من أن أُصلّي في المسجد إلاّ أن تكون صلاة مكتوبة؛ (١٧)
نمىبينى كه خانهام چقدر به مسجد نزديك است؟! در عين حال خواندن نماز در خانه بيشتر مورد علاقه من است تا نماز خواندن در مسجد مگر آنكه نماز واجب باشد.
محشّى سنن ابن ماجه از كتاب «زوايد» نقل مىكند كه اسناد اين حديث صحيح و رجال آن ثقه مىباشند.
١٠. ابن ماجه از ابو سعيد خدرى از پيامبر(ص) نقل كرده است كه فرمود:
إذا قضى أحدكم صلاته فليجعل لبيته نصيباً فانّ اللّه جاعل في بيته من صلاته خيراً؛ (١٨)
هرگاه كسى از شما خواست نماز بخواند براى خانهاش بهرهاى از نماز قرار دهد؛ زيرا خداوند در خانهاش به جهت نمازى كه در آن خوانده است، خير قرار مىدهد.
آنچه گفتيم با روايت مرسلهاى كه ترمذى از حذيفه نقل كرده منافات ندارد. ترمذى روايت كرده كه پيامبر پس از خواندن نماز مغرب، همچنان به خواندن نماز در مسجد ادامه داد تا اين كه وقت نماز عشا فرارسيد و نماز عشا را خواند. (١٩)
اين حديث چنين توجيه مىشود كه پيامبر(ص) براى خواندن نافله در مسجد عذر
(١٧) سنن ابن ماجه، ج١، ص٤٣٩، شماره ١٣٧٨.
(١٨) همان، ص٤٣٨، شماره ١٣٧٦.
(١٩) سنن ترمذى، ج٢، ص٥٠٠، ذيل حديث ٦٠٤؛ احمد بن حنبل نيز اين حديث را در مسند، ج٥، ص٤١٤ آورده است.