احاديث بسيارى از امامان اهل بيت عليهم السلام وارد شده است كه حكايت از اين دارد كه خواندن اين نمازها به صورت جماعت بدعتى بوده است كه پس از رحلت رسول خدا(ص) حادث شده است. اينك به ذكر برخى از اين احاديث مى‌پردازيم:

١. شيخ طوسى در تهذيب الاحكام از عمار از امام صادق(ع) نقل كرده است كه از ايشان در مورد خواندن نوافل ماه رمضان در مساجد سؤال شد و حضرت در پاسخ فرمودند:

لمّا قدم اميرالمؤمنين(ع) الكوفة أمرالحسن بن عليّ(ع) أن ينادي في الناس: «لاصلاة في شهر رمضان في المساجد جماعة»، فنادى في الناس الحسن بن عليّ(ع) بما أمره به أميرالمؤمنين(ع) فلمّا سمع الناس مقالة الحسن بن عليّ صاحوا: واعمراه، واعمراه. فلمّا رجع الحسن إلى أميرالمؤمنين(ع) قال له: ماهذا الصوت؟ فقال: يا أميرالمؤمنين: الناس يصيحون: واعمراه، واعمراه، فقال أميرالمؤمنين(ع): قل لهم: صلّوا؛

وقتى اميرالمؤمنين(ع) به كوفه آمد به حسن بن على(ع) دستور داد تا در ميان مردم ندا دهد: «در ماه رمضان نبايستى نماز نافله در مساجد به صورت جماعت خوانده شود». حسن بن على(ع) طبق فرمان اميرالمؤمنين را در ميان مردم نداداد. هنگامى كه مردم اين پيام را شنيدند فرياد برآوردند: واعمرا، واعمرا. وقتى حسن بن على نزد اميرالمؤمنين(ع) بازگشت، اميرالمؤمنين(ع) به او فرمود: اين صداها چيست؟ او عرض كرد: اى اميرالمؤمنين مردم فرياد مى‌زنند: «واعمراه، واعمرا» اميرالمؤمنين(ع) فرمود: به آنها بگو نماز را(به صورت جماعت) بخوانند.

(٢٣) منتهى المطلب في تحقيق المذهب، ج٦، ص١٤٢.