٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١١ - ازدواج دايم با زنان اهل كتاب سيد كاظم حائرى آیت الله

زيرا اين آيه در سرزمين عرفات نازل شده است نه در ميان راه مكه ومدينه و سرزمين غدير.

به هر حال بنابراين ديدگاه نيز خيلى بعيد است كه آيه {ولاتُمِسكُوا بِعصَم الكوافر...} ناسخ آيه {والمحصناتُ من الذين أُوتوا الكتابَ من قبلكم...} باشد؛ چون طبق نقل تاريخىِ مشهور، سوره فتح بعد از صلح حديبيّه نازل شده و برخى از آيه‌هاى اين سوره نيز بر اين مطلب دلالت مى‌كنند، درحالى كه پيشتر گفتيم كه آيه {ولاتُمسِكوا بعصم الكوافر...} مربوط به قضيه حديبيّه است.

مدلول آيه {والمحصناتُ من الذين....} با دقت در تمام آيه روشن مى‌گردد. خداوند در اين آيه شريفه مى‌فرمايد:

{اليومَ أُحِلَّ لكم الطيّباتُ و طعام الذين أُوتوا الكتابَ حلٌّ لكم و طعامكم حِلٌّ لهم والمُحصناتُ من المؤمناتِ و المُحصناتُ من الذين أُوتوا الكتابَ من قبلكم إِذا آتيتموهُنَّ أُجورهنَّ مُحصِنِينَ غير مُسافِحين ولا مُتّخِذِى أَخدانٍ و من يكفر بالإِيمان فقد حَبِطَ عَمَلُهُ و هو في الآخِرةِ مِنَ الخاسِرِين؛} (٢٦)

امروز چيزهاى پاكيزه و طعام اهل كتاب برايتان حلال است؛ همچنين غذاى شما هم براى آنها حلال است، و نيز زنان پاكدامن مسلمان و زنان پاكدامن از اهل كتاب بر شما حلال است هنگامى كه مزدشان را بپردازيد و پاكدامن باشيد نه زناكار و نه دوست پنهانى و نامشروع، و كسى كه به ايمان كفر ورزد عملش تباه مى‌گردد و در آخرت نيز از زيانكاران خواهد بود.

با دقت درابتداى آيه روشن مى‌گردد كه آيه شريفه در صدد تسهيل روابط ميان مسلمانان و اهل كتاب در زمينه طعام و نكاح است. احتمال نمى‌رود كه اين تسهيل روابط مربوط به زمانى باشد كه روابط ميان مسلمانان و اهل كتاب بحرانى بوده و درگيرى و تعارض شديد با هم داشتند و مسلمانان هنوز هيمنه‌اى نيافته بودند، يعنى فاصله زمانى ميان صلح حديبيه و فتح خيبر. در باره زمان نزول اين آيه فقط دو احتمال مى‌رود:

احتمال اوّل: آيه مربوط به بعد از فتح مكه در سال هشتم هجرى وسيطره كامل مسلمانان


(٢٦) مائده، آيه٥.