فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٨ - نماز تراويح سنت يا بدعت؟ جعفر سبحانى آیت الله
و چهارم نيز جمع شدند تا با پيامبر(ص) نماز بخوانند، اما پيامبر(ص) از خانه خارج نشد. چون صبح شد، فرمود: عمل شما را ديدم و هيچ چيز مانع خارج شدن من از خانه نشد، مگر اين كه ترسيدم كه اين كار بر شما واجب شود. اين حادثه در ماه رمضان اتفاق افتاد. (٣٦)
اين حديث را مسلم نيز در صحيحش، نقل كرده است. (٣٧)
٣. اقامه نماز تراويح به صورت جماعت در سه شب
بخارى از عروه نقل كرده كه عايشه به او خبر داده است كه:
رسول خدا(ص) در دل شب از خانهاش خارج شد و در مسجد نماز خواند و عدهاى به او اقتدا كردند. صبح آن روز مردم با هم در اين مورد صحبت كردند و براى شب بعد عده بيشترى براى نماز آمدند و با او نماز خواندند. صبح روز بعد نيز مردم در باره اين موضوع با هم صحبت كردند و براى شب سوم عده بيشترى براى نماز خواندن پشت سر پيامبر اجتماع كردند. در شب چهارم، مسجد گنجايش نماز گزاردن را نداشت تا اين كه پيامبر براى نماز صبح به مسجد آمد. پس از اقامه نماز صبح به مردم رو كرد و پس از اداى شهادت به يگانگى خدا فرمود: «امّا بعد فانّه لم يخف عليّ مكانكم و لكنّي خشيت أن تفرض عليكم فتعجزوا عنها» آمدن شما به اينجا بر من مخفى نبود، اما من ترسيدم كه اين عمل بر شما واجب شود و شما از عهده آن برنياييد. آنگاه رسول خدا(ص) وفات كرد و مردم همچنان بر همين روال عمل مىكردند. (٣٨)
اين حديث را مسلم نيز در صحيحش نقل كرده است. (٣٩)
بيهقى از ابوذر روايت كرده است كه:
(٣٦) صحيح بخارى، ج٢، ص٤٩، باب «تشويق پيامبر(ص) به نماز شب».
(٣٧) صحيح مسلم، ج٢، ص١٧٧، باب «الترغيب في قيام شهر رمضان».
(٣٨) صحيح بخارى، ج٣، ص٤٥، باب «فضل من قام رمضان».
(٣٩) صحيح مسلم، ج٢، ص١٧٧، باب «الترغيب في قيام شهر رمضان».