احتجر رسول اللّه‌(ص) حجيرة بخصفة أو حصير فخرج رسول اللّه‌(ص) يصلّي فيها، قال فتتبع إليه رجال و جاءوا يصلّون بصلاته، قال: ثمّ جاءوا ليلة فحضروا و أبطأ رسول اللّه‌(ص) عنهم، قال: فلم يخرج إليهم فرفعوا أصواتهم و حصبوا الباب، فخرج إليهم رسول اللّه‌(ص) مغضباً، فقال لهم رسول اللّه‌(ص): مازال بكم صنيعكم حتّى ظننت انّه سيكتب عليكم، فعليكم بالصلاة في بيوتكم، فانّ خيرصلاة المرء في بيته إلاّ الصلاة المكتوبة؛ (٣٥)

رسول خدا از ليف خرما يا حصير اطاقكى ساخت. آنگاه درون آن رفت تا نماز بخواند. عده‌اى از مردم به دنبال او وارد اطاقك شدند تا با او نماز بخوانند. پس از آن شبى ديگر به آنجا آمدند ولى رسول خدا(ص) تأخير كرد و براى نماز حاضر نشد. مردم كه اين وضعيت را ديدند صداى خويش را بلند كرده به شدت درخانه پيامبر (ص) را كوبيدند. رسول خدا(ص) خشمگين بيرون آمد و به آنان فرمود: آنقدر اصرار بر كار خويش داريد كه فكر كردم به زودى از جانب خدا چيزى بر شما واجب شود. بر شما باد به نماز خواندن در خانه هايتان ؛ زيرا بهترين نماز ـ به جز نماز واجب ـ نمازى است كه در خانه خوانده شود.

تفسير واژه‌هاى حديث

١. حُجَيْره(به ضمّ حاء)، مصغّر حُجره، به معناى اطاقك است. اين كه واژه حصير بر خصفه عطف شده، نشان مى‌دهد كه راوى در اين كه اطاقك از چه ساخته شده بود،

(٣٥) صحيح مسلم، ج٢، ص١٨٨، باب استحباب نماز نافله در خانه و جواز آن در مسجد.