شيخ صدوق نيز روايت مسندى را كه گرفتار ضعف در سند است در نزول اين آيه در شأن اميرالمؤمنين(ع) نقل كرده است كه در آن نيز تفسيرى از ولايت ارائه نشده است. (٣١)

شيخ طبرسى روايت مسندى از ابوذر به نقل از عباية بن ربعى و خبرى از ابن عباس نقل كرده است و همچنين روايتى از ابراهيم بن حكم بن ظهير كه در تمامى آنها، اين آيه شريفه بر على بن ابى طالب(ع) تطبيق داده شده است. (٣٢)

در خبر ابى سعيد الوراق از پدرش از امام صادق(ع) كه احتجاجات اميرالمؤمنين(ع) را عليه ابوبكر آورده ـ چنين آمده است كه حضرت فرمودند: حضرت على(ع) خطاب به ابوبكر فرمود:

«أنشدك باللّه‌ أليّ الولاية من اللّه‌ مع ولاية رسول اللّه‌(ص) في آية زكاة الخاتم أم لك؟ قال: بل لك (٣٣)؛

تو را به خدا قسم مى‌دهم آيا ولايت از طرف خدا همراه ولايت رسول‌اللّه‌(ص) كه در آيه زكات خاتم ذكر شده براى من است يا براى تو؟ گفت: البته براى توست» .

تفسير برهان دو خبر ديگر را در اثبات اين تطبيق از احتجاج طبرسى و از كتاب المناقب از موفق بن احمد خوارزمى كه از برادران اهل تسنن است، خبر ابن عباس را كه در مجمع البيان آمده است و خبر ديگرى هم از عيسى بن عبداللّه‌ نقل كرده است كه جملگى بر

(٣٠) همان.
(٣١) الامالى، ص٧٥؛ تفسير البرهان، ج١، ص٤٨٠، ح٦.
(٣٢) مجمع البيان، ج٢، ص٢١٠ و ٢١١ ؛ تفسيرالبرهان، ج١، ص٤٨١ و ٤٨٢، ح١٠ و ١٢.
(٣٣) الخصال، ص٥٤٩، ابواب الاربعين و مافوقه، ح٣٠ .