فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥٦ - نماز تراويح سنت يا بدعت؟ جعفر سبحانى آیت الله
في بيوتكم؛ فانّ خيرصلاة المرء في بيته إلاّ الصلاة المكتوبة؛ (١٣)
اى مردم! آنقدر اصرار ورزيديد كه گمان كردم اين كار بر شما واجب خواهد شد. بر شما باد به نماز خواندن در خانههاى خود؛ زيرا بهترين نماز انسان ـ غير از نماز واجب ـ نمازى است كه در خانه خوانده شود.
٧. نسايى از عبداللّه بن عمر نقل كرده است كه رسول خدا(ص) فرمود:
صلّوا في بيوتكم ولا تتّخذوها قبوراً؛ (١٤)
در خانههاى خود نماز بخوانيد و آنها را قبر قرار ندهيد.
پيامبر(ص) در اين روايات، خانهاى را كه مردم در آن نماز نمىخوانند به قبركه در آن عبادت نمىشود تشبيه كرده است.
٨. نسايى از سعد بن اسحاق بن كعب بن عجره از پدرش، از جدش روايت كرده است كه رسول خدا(ص) نماز مغرب را در مسجد بنى عبدالاشهل اقامه كرد. پس از نماز، مردم خواستند كه نماز نافله بخوانند، پيامبر(ص) فرمود:
عليكم بهذه الصلاة في البيوت؛
بر شما باد به خواندن اين گونه نمازها(نوافل) در خانههاى خود. (١٥)
با توجه به اين سفارش پيامبر(ص) و شيوه عملى كه بارها به پيروى از آن سفارش كرده است، معلوم مىشود كه اقامه نماز تراويح در ماه رمضان در مساجد ـ چه به جماعت و چه به فرادى ـ برخلاف سنت نبوى و بر خلاف سفارشهاى مكرر اوست؛ زيرا در اين صورت خانههاى مسلمانان مانند قبرى مىشود كه خالى از عبادت است. معلوم نيست با اين كه پيامبر(ص) اصرار داشته است كه نمازهاى نافله در خانهها اقامه شوند چرا اين سنت در طى قرون متمادى ترك شده است؟
(١٣) سنن ابى داود، ج٢، ص٦٩، حديث ١٤٤٧.
(١٤) سنن نسايى، ج٣، ص١٩٧، باب «قيام الليل و تطوّع النهار».
(١٥) سنن نسايى، ج٣، ص١٩٨، باب «قيام الليل و تطوّع النهار»، همچنين: مسند احمد بن حنبل، ج٥، ص٤٢٧ و ٤٢٨.