و اما وظايف و آداب نماز كه بعضى واجب و بعضى مستحب است، تقديم خطبتين است بر نماز و با طهارت بودن خطيب و به منبر برآمدن او بعد از اذان يا به منبر نشستن تا مؤذن فارغ شود و تكيه كردن او به عصا يا كمان يا شمشير، و عمامه را بر سرداشتن و ردا بر دوش افكندن و روى به مردمان كردن و سلام بر ايشان كردن وقت استقرار بر منبر و رو كردن مردمان به او و نزديك منبر آمدن ايشان و كوش فراداشتن و سخن نكفتن در اثناى خطبه و نماز نكذاردن و مشتمل بودن هر دو خطبه بر حمد خدا و شهادتين و ثناى پيغمبر و آل او و پند مردمان و خواندن سوره كوتاه يا آيه مفيده و فاصله كردن ميان هر دو خطبه به نشستن به قدر خواندن سوره توحيد و سخن نكفتن در آن نشستن و دعاى ائمّه معصومين ـصلوات اللّه عليهم ـ و استغفار براى مؤمنين و مؤمنات در خطبه دوم و بلند كردن قراءت در نماز و سوره جمعه در ركعت اوّل و سوره منافقين در دوم خواندن و قنوت در اوّل پيش از ركوع و در دوم بعد از ركوع خواندن. اين است وظايف مختصه به اين نماز سوى وظايف مشتركه ميان همه نمازها. و باللّه التّوفيق.

باب سيوم ـ در بيان فضيلت نماز جمعه

در فضيلت اين نماز همين كافى است كه بهترين عبادات و طاعات است بعد از ايمان و معرفت؛ چه در احاديث صحيحه ثابت شده است كه بهترين عبادات بعد از معرفت، نماز است. اكر مقبول شد همه مقبول است و اكر مردود كشت همه مردود. (٢٧) و ثابت شده كه بهترين نمازها نماز يوميّه است و بهترين نمازهاى يوميّه نماز وسطى است و نماز وسطى نماز جمعه است يا نماز ظهر. و نماز ظهر روز جمعه كه بهترين روزهاست و حسنات در او مضاعف است نماز جمعه است. پس بهترين عبادات بعد از ايمان نماز جمعه باشد.

و در كتاب من لايحضره الفقيه از پيغمبر ـ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ـ روايت كرده كه

(٢٧) بحار الانوار، علامه مجلسى (م ١١١٠ ق)، بيروت، مؤسسه الوفاء، چاپ دوم ١٤٠٣ ق، ج ١٠، ص ٣٩٤.