برادرش موسى بن جعفر(ع):
از ايشان سؤال كردم از مرغ و كبوتر و نظاير آنها كه بر مدفوع انسان پا مى گذارند، آن گاه وارد آبى مى شوند كهاز آن براى نماز وضو مى گيرند [ آيا مى توان با آن آب وضو گرفت؟ ] امام فرمود: نه، مگر آن كه زياد و به اندازه آب كر باشد.
٣. اصول عمليه: درپاره اى از استدلال هاى نقل شده از فقه عمانى به اصول عمليه اى همچون اصل برائت و اصل احتياط برمى خوريم كه توسط وى بدانها تمسك شده است. اين امر ما رابه دو نكته رهنمون مى سازد:
الف) ازيك دوران تاريخى پيشين كه به اين عناصر و قواعد اصولى درآن دوران عمل مى شد پرده برمى دارد.
ب) شايد اين امر يكى از امتيازات فقه عمانى باشد؛ زيرا درميان فقهاى آن دوران فقيهى را نمىشناسيم كه دراستنباط واجتهاد خود به اين قواعد عمل كرده باشد. شواهد اين اصول عبارت است از:
احتياط: مشهور معتقدند كه كفاره افطار درماه رمضان تخييرى است؛ اما عمانى با آن مخالفت كرده و آن را ترتيبى مى داند كه ابتدا آزاد كردن ،آن گاه روزه شصت روز و سرانجام اطعام است. استدلال او احتياط است با اين ادعا كه اشتغال ذمه مكلف به كفاره معلوم است و با منتفى شدن آزاد كردن بنده كه شديدتر از همه است يقين به برائت ذمّه حاصل نمىشود،پس همچنان كفاره برعهده مكلف مى ماند.
برائت : مدّعى است كه با افطار قضاى روزه ماه رمضان پس از زوال ظهر كفاره واجب نمىشود به دليل اصالة البرائه و برخى از روايات.
٤.تعارض ادلّه: درطلاق زن پس از خلوت كردن با او و افكندن پرده، مدعى نصف مهر است نه تمام آن. با اين بيان كه روايات ائمه (ع) درحكم طلاق مرد پيش از آميزش و پس از
مختلف الشيعه،ص٢٠.
نك:مختلف الشيعه،ص٢٢٥.
همان،ص٢٤٧.
|
