(١) بخارى اين حديث را از سهل بن سعد ساعدى روايت كرده كه رسول خدا(ص) براى برقرارى صلح و آرامش به ميان بنى عمرو بن عوف رفته بود ـ روزى چون ـ هنگام نماز رسيد موءذّن نزد ابو بكر آمد و گفت : آيا نماز را امامت مى‌كنى تا اقامه بگويم ؟ او گفت : آرى ، بدين سان ابو بكر به نماز ايستاد . در اين ميان كه مردم به نماز ايستاده بودند پيامبر خدا ٦ وارد شد و خود را به ميانه صفّ‌ها درآورد و در صفّ ايستاد . مردم ـ كه چنين ديدند ـ دست خويش برهم زدند . ابو بكر در نماز خود به اطراف توجهى نمى‌كرد امّا چون مردم زياد دست زدند نگاه خويش برگرداند و رسول خدا(ص) را ديد . رسول خدا(ص) به او اشاره فرمود كه در جاى خود بايستد . ابو بكر دستهاى خود را بلند كرد و خداوند را بر آنچه پيامبر به او فرموده بود سپاس گفت . سپس ابوبكر پس آمد و در صف نمازگزاران جاى گرفت و پيامبر(ص) نيز پيش رفت و نماز گزارد . چون نماز را به پايان برد روبه ابو بكر كرد و فرمود : آن هنگام كه تو را به ماندن در جاى خويش فرمان دادم چه چيزى تو را از اين كار بازداشت؟ ابو بكر پاسخ داد : پسر ابو قحافه را نسزد كه پيشاپيش پيامبر خدا ٦ نماز بگزارد . آنگاه پيامبر(ص) ـ روبه مردم كرد و ـ فرمود : چه خبر است؟ ديدم زياد كف مى‌زنيد! هر كس چيزى در نماز به ذهنش آيد ـ و بخواهد به ديگران برساند ـ بايد تسبيح بگويد ، كه چون تسبيح گويد به او توجّه كنند . كف زدن ، تنها كار زنان است . ر . ك : عمدة القارى بشرح صحيح البخارى ، ج٥ ، ص٢٠٨ شارح بخارى در ادامه چنين مى‌آورد : در روايت عبدالعزيز [به جاى إنّما التصفيق للنساء إنّما التصفيح للنساء ، آمده و در روايت حمّاد بن زيد نيز به صيغه امر و چنين آمده است : « إذا أنابكم أمر فليسبّح الرجال ولتصفح النساء » همچنين مى‌افزايد : عيسى بن ايّوب مى‌گويد : تصفيح براى زنان عبارت است از اين كه دو انگشت از انگشتان دست راست را بر كف دست چپ بكوبد . گفته شده : تصفيح آن است كه كف يك دست را بر پشت دست ديگر بزند ، امّا تصفيق آن است كه كف يك دست را بر كف دست ديگر بزند ، كه اين از مصداق‌هاى لهو و لعب است . در برخى از روايات آمده است : « فصفّح القوم » ، بدان معنا كه مردم كف دست بر روى ران زدند .