«سمعته يقول ، وسئل عن رجل اشترى جارية ثمّ وقع عليها قبل أن يستبرأ رحمها ، قال : بئس ما صنع ، يستغفر اللّه‌ ولا يعود . قلت : فإنّه باعها من آخر ولم يستبرأ رحمها ثمّ باعها الثانى من رجل آخر ولم يستبرأ رحمها فاستبان حملها عند الثالث . فقال أبوعبداللّه‌ عليه‌السلام : « الولد للفراش وللعاهر الحجر » (١) .

از امام صادق (ع) در مورد مردى كه كنيزى خريده بود و قبل از استبرا (٢) با او آميزش كرده بود ، سوءال شد . در جواب اين سوءال ، حضرت فرمود : كار بدى كرده است ؛ بايد از خداوند آمرزش طلبد و ديگر اين كار را تكرار نكند . گفتم : آن مرد ، كنيز را قبل از حصول اطمينان از باردار نبودن ( استبراء ) به كسى ديگر فروخت و وى نيز قبل از اينكه مطمئن شود باردار نيست ، آن را به ديگرى فروخت و در نزد خريدار سوّم معلوم شد كه كنيز حامله است .

حضرت(ع) فرمود : « فرزند از آنِ فراش است و براى زناكار بهره‌اى نيست » .

٣ . و نيز با سندى ديگر از حسن صيقل روايت مى‌كند :

« قال : سألت أبا عبداللّه‌ عليه‌السلام و ذكر مثله إلاّ أنّه قال : قال أبوعبداللّه‌ عليه‌السلام الولد للذى

(١) وسائل الشيعه ، ج١٤ ، كتاب نكاح العبيد ، باب٥٨ ، ص٥٦٨ ، ح٢ .
(٢) استبراء به معنى خوددارى از آميزش با زن تا قبل از حيض شدن است . اگر زن حيض شود ، مرد مطمئن مى‌شود كه از شوهر سابق باردار نيست .