امّ منيع در ميان زنان انصار زنى صاحب نظر و داراى جايگاهى شايسته بود . او در همان پگاه پيدايى اسلام به اين آيين گرويد رسول خدا(ص) را در غزوه خيبر همراهى كرد و آنجا نيز آن موضع سزامند تقدير را داشت . او همچين مادر معاذ بن جبل است كه يكى از صحابه نامور پيامبر اكرم صلى‌الله‌عليه‌و‌آله‌وسلم بود .

نسيبه نيز همان زنى است كه در نبرد احد در سپاه مسلمانان حضور داشت ، به تشنگان آب مى‌رساند و مجروحان را مداوا مى‌كرد . در آن نبرد در آغاز ، پيروزى از آنِ مسلمانان بود ، امّا ديرى نپاييد كه ورق برگشت پيروزى پشت كرد و شمشيرهاى كافران مسلمانان را در برگرفت و به خون پيكر آنان سيراب شد . در اين هنگام بود كه همه گريختند مگر ده تن كه ماندند و از پيامبر خدا صلى‌الله‌عليه‌و‌آله‌وسلم دفاع كردند . نسيبه از كسانى است كه درپيشاپيش اين گروه جاى داشت . او شمشير بر كشيد و كمان بر دوش انداخت و پيشا پيش رسول خدا(ص) از او دفاعى جانانه كرد . گاه تير مى‌انداخت و گاه شمشير مى‌زد ، و هر جا خطرى مى‌ديد خود را سپرجان پيامبر مى‌كرد تا جايى كه آن حضرت فرمود : هيچ نشد كه به راست پا چپ بنگرم و او را نبينم كه در دفاع از من پيكار مى‌كند . .

نسيبه در اين نبرد سيزده زخم برداشت از آن جمله زخمى بر گردن او نشست و خون از آن سرازير شد . امّا او با اين وجود همچنان به پيكار و دفاع ادامه داد و تندر آسا به دل سپاه دشمن مى‌زد : رسول خدا(ص) كه چنين ديد او را دعا كرد : « بارك اللّه‌ عليهم فى أهل بيت » خداوند اين خاندان را بركت دهاد ! نسيبه اين دعاى پيامبر را شنيد و به آن حضرت گفت : اى رسول خدا ، از خداوند بخواه ما را در بهشت همراه تو كند . فرمود : خداوند اينان را از همدمان من در بهشت قرار ده . نسيبه كه اين دعا را شنيد گفت : « اكنون هيچ پروا ندارم كه در اين دنيا بر من چه بگذرد .

زيد بن عاصم همسر اين زن است كه در كنار او در اين نبرد ايستاد . حبيب نيز